توافقات خروج مؤثر بر نقل و انتقال سهام به اشخاص ثالث در سرمایهگذاری خطرپذیر
نویسندگان
1 استادیار دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق تجارت بینالملل، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.48308/jlr.2024.231954.2518چکیده
توافقات قراردادی در سرمایهگذاری خطرپذیر که منبع اصلی تأمین مالی کسب و کارهای نوپا به شمار میرود، به سه دسته توافقات مالی، کنترلی و خروج قابل تقسیم هستند. توافقات خروج به توافقات و شروطی اطلاق میشوند که با هدف تسهیل دستیابی سرمایهگذار به خروجی موفق و پربازده از کسب و کار سرمایهپذیر پیشبینی میشوند که آخرین و مهمترین مرحله از فرآیند سرمایهگذاری خطرپذیر است. از میان توافقات خروج، دو شرط به طور مستقیم بر نقل و انتقال و فروش سهام به اشخاص ثالث که یکی از طرق اصلی و متداول خروج سرمایهگذاران خطرپذیر و نقدشوندگی سهام ایشان است، تأثیرگذار هستند. دو شرط مزبور که از آنها تحت عنوان توافقات خروج مؤثر بر نقل و انتقال سهام در سرمایهگذاری خطرپذیر یاد میشود عبارتند از شرط «حق الزام سهامداران به فروش سهام» و شرط «حق پیوستن به سهامداران فروشنده». تحلیل ماهیت و کارکرد شروط قراردادی مزبور و تطبیق آن با مواد قانونی مربوطه و اصول فقهی نشان میدهد علیرغم تردیدهای وارده، اعمال این شروط مهم و کاربردی در نظام حقوقی ایران به عنوان توافقاتی مشروع و معین که مغایرتی با مقررات آمره ندارند، با تکیه بر اصل آزادی اراده و اصل صحت، با مانع قانونی مواجه نخواهد بود.