قلمرو حمایت از اموال فکری در حقوق بین الملل سرمایه گذاری و موافقت نامه های سرمایه گذاری بین المللی ایران
نویسندگان
1 دانشآموختۀ دکتری حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه قم
doi
10.22034/jlvi.2025.2039585.1227چکیده
با گذر از تحولات حقوق بینالملل سرمایهگذاری، که موجب تثبیت قاعدۀ حمایت از اموال فکری در این نظام حقوقی شده، اکنون اینکه قلمرو حمایت از اموال مذکور چگونه است، یکی از مسائل و چالشهای کنونی در تفسیر و اجرای موافقتنامههای سرمایهگذاری بینالمللی، ازجمله در ارتباط با کشورمان است. مطابق نتایج تحقیق حاضر حقوق بینالملل سرمایهگذاری دارای برخی ویژگیهای اساسی در راستای گسترش قلمرو حمایت از اموال فکری است، که از میان آنها جز درخصوص تردیدناپذیری حمایت از اموال مذکور بهمثابۀ سرمایه، در سایر ویژگیها رویکرد مرجح در موافقتنامههای سرمایهگذاری کشورمان تابع برخی ملاحظات است. در زمینۀ حمایت از مصادیق خاص اموال فکری نیز، اصل عدم حمایت از تقاضای ثبت اختراع بوده، تمایل برای حمایت از منابع ژنتیک، دانش سنتی و فولکلور مشهود است، و حمایت فراتریپس مغایر با ظرفیتهای تقنینی و اجرایی و مصالح اساسی کشورهای در حال توسعه، ازجمله ایران، است. در این میان تعدیل رویکرد موسع ایران در حمایت از اموال فکری بهمثابۀ سرمایه در موافقتنامههای سرمایهگذاری بینالمللی ضروری است.