مقایسة دوازده هفته تمرین عملکردی شدید و تمرین ترکیبی هوازی-مقاومتی بر عوامل خطرزای کاردیومتابولیکی در دختران چاق

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

3 نویسندة مسئول، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

4 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

doi
10.22059/jsb.2024.367713.1615
چکیده

مقدمه: مؤثرترین نوع تمرین برای بهبود پوامل کاردیو متابولیکی در افراد چاق ناشناخته است. بنابراین هدف از تحقیق حاضر مقایسة تأثیر 12 هفته تمرین عملکردی شدید (HIFT) و تمرین ترکیبی هوازی - مقاومتی بر عوامل خطرزای کاردیومتابولیکی در دختران دارای اضافه ‌وزن و چاقی بود.روش پژوهش: 45 دختر نوجوان (5/1±53/16 سال)، مبتلا به چاقی (55/3 ± 27/32 BMI= کیلوگرم بر مترمربع)، داوطلبانه در مطالعة نیمه‌تجربی حاضر، با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون شرکت کردند و به‌طور تصادفی در سه گروه HIFT، تمرین ترکیبی هوازی-مقاومتی و کنترل قرار گرفتند. مداخلات تمرینی شامل 12 هفتۀ سه‌جلسه‌ای بود که 24 ساعت پیش از شروع و 48 ساعت پس از پایان مداخلات خون‌گیری انجام شد. تحلیل داده‌های درون‌گروهی به روش تی وابسته و داده‌های بین‌گروهی به روش تحلیل کوواریانس انجام گرفت.یافته‌ها: HIFT و تمرین ترکیبی بر عوامل متابولیکی شامل گلوکز ناشتا پلاسما، انسولین ناشتا پلاسما و مقاومت به انسولین و عوامل خطرزای قلبی- عروقی شامل HDL، LDL، LDL/HDL، TG و کلسترول تأثیر معنا‌داری داشتند (001/0=P)، و با توجه به اندازة اثر، در تمامی شاخص‌ها به‌جز TG و LDL/HDL ، HIFT نسبت به تمرین ترکیبی مؤثرتر بود (P<0/05).نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که هم شدت و هم نحوة مداخله فاکتورهای اساسی‌اند که باید هنگام طراحی و تجویز برنامه‌های ورزشی در افراد دارای چاقی در نظر گرفته شوند. بنابراین، این نتایج ممکن است متخصصان تناسب اندام و فیزیولوژیست‌های ورزشی را در مورد فرایند تجویز ورزش در این جمعیت راهنمایی کند.