کارِ گروهیِ مؤثر بر آموزش مهندسی: تأثیر آن بر خلاقیت، همیاری و یادگیری دانشجویان
نویسندگان
1 گروه آموزش مهندسی، دانشکده علوم مهندسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22047/ijee.2025.508342.2157چکیده
مؤسسات اعتبارسنجی آموزش مهندسی معتبر دنیا بر کسب مهارت کار گروهی مؤثر، همیاری و خلاقیت بالا در دانشجویان مهندسی تأکید صریح دارند. بااینحال، تاکنون درخصوص کار گروهی مؤثر بر آموزش مهندسی و تأثیر آن بر خلاقیت و همیاری دانشجویان پژوهش نشده است. پژوهش حاضر چارچوبی را برمبنای مدل نظری و تحقیقات پیشین طراحی کرده است که روش کار گروهی مؤثر را در کلاسهای مهندسی نشان میدهد. همچنین، برای ارزیابی تأثیر الگوی کار گروهی مؤثر، سه گروه آزمایشی را در کلاسهای درس مهندسی مطالعه میکند: گروه یکم، در فعالیتی فردی طرحی کلاسی را اجرا کرده است؛ گروه دوم، فعالیت را بهصورت گروهی، بدون استفاده از توصیههای کار گروهی مؤثر، اجرا کرده است و، گروه سوم، با کمک چارچوب پیشنهادی کار گروهی مؤثر را تجربه کرده است. درنهایت، نمرۀ خلاقیت، همیاری کلاسی و یادگیری دانشجویان با کمک روش تحلیل واریانس مقایسه و مشخص شده است که درصورت استفاده از کار گروهی خلاقیت، همیاری و یادگیری دانشجویان افزایش مییابد و اگر کار گروهی بهشکل مؤثر انجام پذیرد خلاقیت و همیاری دانشجویان بیشتر هم میشود.