تأملی در آموزش های مبتنی بر آزمایشگاه در رشته های مهندسی: پل ارتباطی بین تئوری و عمل
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
2 دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
doi
10.22047/ijee.2025.505472.2154چکیده
پژوهش حاضر وضعیت اجرای دروس آزمایشگاه محور را در رشته های فنی و مهندسی بررسی میکند. این پژوهش از نوع زمینه یابی است و جامعۀ آماری آن همۀ دانشجویان و دانش آموختگان دورۀ کارشناسی را در رشته های فنی و مهندسی تا سال 1402 در دانشگاه شهید مدنی آذربایجان شامل میشود. تعداد کل آنان 5321 نفر بود که 357 نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. در انتخاب حجم نمونه، از روش نمونه گیری تصادفی نظام مند استفاده کردیم. برای جمعآوری اطلاعات نیز پرسشنامۀ محقق ساخته را به کار گرفتیم. رواییِ صوری و محتوایی پرسشنامه به تأیید پنج کارشناس آموزش با مدرک تحصیلی دکترا رسید. برای بررسی پایایی نیز از ضریب آلفای کرونباخ استفاده کردیم که برای کل پرسشنامه 781/0 برآورد شد. به منظور تحلیل داده ها، علاوه بر آمار توصیفی برای پاسخ به پرسش های پژوهش، از آزمون های تی تک نمونه ای و فریدمن استفاده کردیم. یافته ها حاکی بود که وضعیت اجرای دروس آزمایشگاهی در عناصر شش گانۀ اهداف، محتوا، مواد و امکانات، فعالیت ها و روش ها، زمان یادگیری و فضای آموزش در حد بالاتر از متوسط قرار دارد. همچنین نتایج آزمون فریدمن بُعد محتوا را با بالاترین میانگین در رتبۀ اول، بُعد فعالیت ها و روش ها را در رتبۀ دوم و مؤلفۀ اهداف را در رتبۀ آخر نشان داد.