ضرورت بازنگری در محتوای آموزشی کارشناسی مهندسی پلیمر مطابق با تحولات صنعتی و علمی

نویسندگان

1 گروه مهندسی پلیمر، دانشکده مهندسی شیمی، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 گروه مهندسی پلیمر، دانشکده مهندسی شیمی، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه مهندسی پلیمر، دانشکده مهندسی شیمی، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22047/ijee.2025.535994.2189
چکیده

 با پیشرفت فناوری‏های نوین پلیمری نیاز صنعت به متخصصان کارآزموده افزایش یافته است اما برنامه ‏های آموزشی کارشناسی مهندسی پلیمر همچنان بر سرفصل ‏های سنتی تکیه دارند و کمتر با تحولات علمی و نیازهای صنعت همسو هستند. لذا، بسیاری از دانش‏ آموختگان از مهارت‏های ورود مؤثر به صنعت یا انجام پژوهش‏های پیشرفته بی ‏بهره ‏ا‏ند. مطالعۀ تحلیلی‏_‏انتقادی حاضر نشان می دهد ساختار و محتوای فعلی برنامۀ آموزشی رشتۀ مهندسی پلیمر در ایران تا حد زیادی بر الگوهای منسوخ و حافظه ‏محور تکیه دارد و دچار کمبودهایی در مهارت ‏آموزی عملی، آموزش میان ‏رشته ‏ای، به‏روزرسانی سرفصل‏ ها مطابق با فناوری‏ های نوظهور و ارتباط میان دانشگاه و صنعت است. براین ‏اساس، پژوهش حاضر چارچوبی جامع برای بازنگری در ساختار آموزشی ارائه می‏دهد که بر ادغام رویکردهای نظری‏_‏عملی، پذیرش فناوری‏ های نوین آموزشی و همکاری دانشگاه و صنعت تأکید دارد. یافتۀ کلیدی تحقیق پیش رو این است که اجرای اصلاحات پیشنهادی ازطریقِ تلفیق آموزش نظری، عملی، فناورانه و میان‏ رشته‏ ای به توانمندسازی فارغ ‏التحصیلان رشتۀ مهندسی پلیمر در پاسخ‏گویی به نیازهای رو‏به ‏رشد صنعت پلیمر و توسعۀ علمی کشور کمک می‏کند ‏که به‏ نوبۀ خود منجر به افزایش قابلیت اشتغال و رقابت فارغ ‏التحصیلان و تقویت نوآوری خواهد شد.