حل اختلاف در قراردادهای هوشمند با توجه به ویژگی خوداجرایی آنها
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانن
doi
10.48308/jlr.2024.232840.2568چکیده
قراردادهای هوشمند از دستاوردهای جدیدی است که مورد استقبال زیادی واقع شده ولی همچنان در رابطه با ماهیت حقوقی آنها اختلاف نظر وجود دارد. به علاوه، با توجه به ویژگی خوداجرایی این قراردادها و وجود فلسفهی حذف اشخاص ثالث، شیوهی حل اختلافات ناشی در این قراردادها از مواردی است که با گسترش استفاده از این فناوری، اهمیت روزافزونی پیدا کرده است. در پژوهش حاضر، بعد از تبیین تعاریف ارائه شده از قراردادهای هوشمند و تشریح چگونگی تامین خصیصه خوداجرایی در آنها در بستر بلاکچین، به بیان طرق حل اختلاف ممکن در این نوع از قراردادها اعم از حل اختلاف از طریق مراجعه به مراجع قضایی و روشهای جایگزین پرداخته شد. در پایان، پس از بررسی مزایای داوری، روش فوق به عنوان روش حل اختلاف مناسب در قراردادهای هوشمند مطرح و شرایط مختص به آن بیان شد و همچنین نمونههایی از داوری الکترونیکی با سازوکار مختص به بستر این فناوری که افراد میتوانند در سطح بینالمللی به آنها دسترسی داشته باشند، مورد بررسی واقع شده و روشهای حل اختلافات آنلاین، غیرمتمرکز، منصفانه و سازگار با ساختار بلاکچین پیشنهاد گردید.