تأثیر برنامه‌های حمایتی کمیته امداد امام خمینی(ره) بر کاهش فقر و توانمندسازی شغلی مددجویان (با تاکید بر تحلیل گفتمان مددکاری)

نویسندگان

1 قائم مقام کمیته امداد امام خمینی(ره) استان کردستان

2 رئیس اداره آمار و برنامه‌ریزی کمیته امداد امام خمینی(ره) استان کردستان

3 کارشناس مسئول پایش فقر کمیته امداد امام خمینی(ره) استان کردستان

doi
10.22034/edj.2025.2069377.1053
چکیده

فقر و نابرابری‌های اقتصادی از مهم‌ترین چالش‌های جوامع بشری در دهه‌های اخیر به شمار می‌آیند و ابعاد مختلفی از زندگی فردی و اجتماعی، از جمله رفاه، سلامت و فرصت‌های توسعه را تحت تأثیر قرار داده‌اند. در این میان، توانمندسازی افراد و گروه‌های در معرض فقر، به‌عنوان رویکردی فراتر از ارائه کمک‌های موقت، بر ارتقای ظرفیت‌ها، تقویت خودباوری و افزایش اختیار افراد در مشارکت فعال اجتماعی و اقتصادی تأکید دارد. در جمهوری اسلامی ایران، کمیته امداد امام خمینی(ره) به‌عنوان نهاد حمایتی محوری، با ارائه خدماتی شامل کمک‌های مالی، بهداشتی، آموزشی و به‌ویژه برنامه‌های اشتغال‌زایی در پی ارتقای معیشت و استقلال اقتصادی مددجویان است. با این‌حال، میزان موفقیت این برنامه‌ها در ایجاد خودکفایی پایدار و بهبود جایگاه اقتصادی و اجتماعی، همواره محل بحث است. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی، به بررسی گفتمان توانمندسازی در کمیته امداد، نقش مددکاران اجتماعی، و تأثیر خدمات اشتغال‌زایی بر کاهش فقر و افزایش استقلال اقتصادی مددجویان پرداخته و تلاش دارد ضمن شناسایی نقاط قوت و ضعف، پیشنهادهایی برای بهبود اثربخشی این برنامه‌ها ارائه نماید.