پیشبینی بهزیستی روانی و بهزیستی اجتماعی بر اساس سرمایههای روانشناختی در بیماران مورد حمایت کمیته امداد امام خمینی (ره) مبتلا به مالتیپل ـ اسکلروزیس (ام.اس)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکترا گروه روانشناسی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران
doi
10.22034/edj.2024.713363چکیده
مقدمه: ابتلا به بیماری مالتیپل اسکلروزیس عوارض و پیامدهای زیادی را به دنبال دارد که بهزیستی روانی و اجتماعی افراد، بهخصوص بیماران نیازمند به حمایت مالی را به مخاطره میاندازد، بنابراین بررسی عوامل موثر بر بهزیستی روانی و اجتماعی این افراد از اهمیت خاصی برخوردار است. از اینرو هدف از مطالعه حاضر پیشبینی بهزیستی روانی و بهزیستی اجتماعی بر اساس سرمایههای روانشناختی در بیماران کم بضاعت مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس بود.روش شناسی: جامعه آماری این پژوهش شامل بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس که در 6 ماهه اول سال 1402 جهت حمایت مالی به کمیته امداد امام خمینی (ره) مراجعه کردند، بودکه از بین آنها به روش نمونهگیری در دسترس 102 نفر (41مرد، 61 زن) انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامههای بهزیستی روانی (2005)، مقیاس بهزیستی اجتماعی (1998) و مقیاس سرمایههای روانشناختی (2004) بود. برای آزمون فرضیههای پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد سرمایههای روانشناختی، 45 درصد از واریانس بهزیستی روانی و 60 درصد از واریانس بهزیستی اجتماعی را در سطح معناداری 01/0p= پیشبینی میکنند. همچنین از بین مولفههای سرمایه روانشناختی، سهم مولفه خودکارمدی در پیشبینی بهزیستی روانی و اجتماعی بیشتر از سایر مولفهها بود (01/0p<=).نتیجهگیری: با توجه به نتایج میتوان گفت، سرمایههای روانشناختی و مولفههایش از عوامل موثر در بهزیستی روانی و اجتماعی هستند که با توجه به اهمیت سلامت روان در بین مبتلایان به مولتیپل اسکلروزیس پیشنهاد میشود تلاشهای بیشتری در جهت افزایش خودکارآمدی، خوشبینی، تابآوری و امید در این قشر مهم اجتماع بهویژه بیماران نیازمند به حمایت مالی صورت گیرد.