بررسی رویکرد روان‌شناختی معنا و امید به زندگی با میانجی‌گری شادکامی بر سرزندگی تحصیلی دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه تحت حمایت کمیته امداد امام خمینی‌ (ره) استان همدان

نویسندگان

1 دکترای روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اراک

doi
10.22034/edj.2024.713368
چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی رویکرد روان‌شناختی معنا و امید به زندگی با میانجی‌گری شادکامی بر سرزندگی تحصیلی دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه تحت حمایت کمیته امداد امام خمینی‌ (ره) استان همدان می‌باشد. جامعه آماری شامل پسران دوره متوسطه تحت حمایت کمیته امداد امام خمینی‌(ره) استان همدان در سال تحصیلی 1403-1402 بود. حجم نمونه آماری طبق تحلیل معادلات ساختاری 370 نفر انتخاب شد و با توجه به گستردگی افراد نمونه آماری در مدارس و رشته‌های تحصیلی مختلف با استفاده از روش نمونه‌گیری طبقه‌­ای، با رعایت نسبت شاخه‌ها و رشته‌های تحصیلی انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه­‌های امید به زندگی حلاجیان(1389)، استفاده شد، برای تحلیل داده‌ها از روش معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد معنا و امید به زندگی بر شادکامی و سرزندگی تحصیلی دانش‌­آموزان اثر مستقیم و مثبت دارند. بر اساس نتایج اثر غیرمستقیم معنا و امید به زندگی بر سرزندگی تحصیلی از طریق شادکامی نیز معنادار بود در کل داشتن معنا در زندگی و مثبت‌ا‌‌ندیشی در تحقق اهداف موجب افزایش سرزندگی و پرنشاط بودن دانش‌آموزان در مسائل تحصیلی می‌گردد. داشتن معنا و امید در زندگی موجب می‌شود تا دانش­‌آموزان احساس شادکامی داشته باشند. شادکامی هم موجب می‌شود تا با هیجان و شادابی در زمینه تحصیل تلاش کرده و به این شکل سرزندگی تحصیلی متأثر از شادکامی آنها خواهد بود.