بررسی دیدگاه اهل سنت نسبت به غیبت امام زمان در نگاه شیعه امامیه
نویسندگان
1 استادیار گروه دایرة المعارف،پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران
2 استادیار گروه مذاهب فقهی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران.
3 دانشجوی دکتری مذاهب فقهی،دانشگاه ادیان و مذاهب،قم، ایران
doi
10.22034/jid.2024.183136.1819چکیده
یکی از مسائل فقهی مورد ابتلا میان فریقین، غیبت مخالف است. در این مقاله کوشیده شده است با روش توصیفی - تحلیلی دیدگاه اهل سنت در برابر غیبت شیعه بررسی شود. تجویزکنندگان غیبت شیعیان معتقدند آنان به دلیل انکار خلافت خلفای سهگانه، قائلشدن به کفر و سب صحابه، کافر هستند و همانگونه که در استثناهای غیبت، غیبت کافر جایز است، غیبت شیعه نیز جایز خواهد بود. در مقابل مخالفان جواز غیبت شیعه معتقدند با تکیه به دلایلی از جمله مسلمانبودن شیعیان، عدم تکفیر ساب صحابه، سرایتنکردن حکم کلی به تکتک افراد، علمنداشتن به حال همۀ افراد، جواز اقتدا به شیعه، جایزنبودن لعن مسلمان و رعایت مسائل اخلاقی، نمیتوان به جواز غیبت شیعه حکم داد