بررسی انتقادی حجیت مکاشفات عرفانی با تأکید بر دیدگاه ابنعربی
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری فلسفه اسلامی، گرایش حکمت متعالیه، دانشگاه باقرالعلوم ، قم، ایران
2 دانشجوی دکتری مطالعات زنان، گرایش حقوق زن در اسلام، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
doi
10.22034/jid.2021.147896.1647چکیده
عرفای بنام همواره مدعی وجود طریق معرفتشناختی مستقل برای دریافت حقایق بودهاند که بعضاً حجیت آن را به نحو ذاتی و غیرمشروط قلمداد کردهاند. ابنعربی به عنوان مؤسس عرفان نظری منسجم و مدون، آرای منحصر به فردی درباره معرفتشناسی عرفانی، بهویژه مبحث حجیت مکاشفه، دارد. سخنان او درباره خطاناپذیری مکاشفات عرفانی موجب پدیدآمدن نظریه حجیت ذاتی مکاشفات در میان محققان شده است. محققان در تبیین کیفیت حجیت ذاتی مکاشفات دچار اختلافات و اقوال متعارض شدهاند. هدف این پژوهش، تأمل درباره دیدگاه عرفا، بهویژه ابنعربی، برای ترسیم تصویری سازگار از حجیت ذاتی مکاشفات عرفانی، با روش اسنادیکتابخانهای در مقام گردآوری اطلاعات، و روش توصیفیتحلیلی در مقام تجزیه و تحلیل با رویکرد توسعهای است. این نوشتار کلام ابنعربی در حجیت مطلق مکاشفات عرفانی را نقد میکند و پس از بیان قواعدی کلی درباره امکان اثبات حجیت ذاتی، در نهایت مهمترین مصادیق ادعایی حجیت ذاتی را ارزیابی خواهد کرد.
