تقدم مذهب بر قومیت: سازمانها و نهادهای اسلامی حنفیمذهبان بلوچستان ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه وهابیتشناسی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
2 کارشناس ارشد آموزش و پرورش، زاهدان، ایران
3 مربی گروه علوم سیاسی، دانشگاه پیام نور، ایران
doi
10.22034/jid.2021.234081.2035چکیده
پژوهش درباره برتری «مذهب» بر «قومیت» موضوع جدیدی است که اندیشمندان دینی و قومیتی بلوچ در صدد چرایی آن برآمدهاند. شیعیان یا متصدیان امور، کمتر به این مسئله توجه کردهاند ولی برخی از آنها به صورت شبهه محصوره و تقابلی به آن مینگرند و قومیت را برتر میدانند. تتبع در مسائل جامعهشناختی بلوچ، نمایانگر واقعیت دیگری است که عنوان این مقاله است. در این پژوهش از روش پدیدارشناسی و مصاحبه مشارکتی، بررسی مبانی معرفتی (شخصیتهای تأثیرگذار) و مبانی غیرمعرفتی (سیاسی و فرهنگی) استفاده شده است. هدف پژوهش، نشاندادن شیوه تجدیدی جدیدی مطابق روایتی است که ابوداود، یکی از صاحبان کتابهای ششگانه اهل سنت که محل اتفاق هم هست، در کتاب سنن خویش از پیامبر نقل کرده است که فرمودند: «ان الله یبعث علی رأس کل مأة سنة من یجدد لها دینها»؛ «خداوند در ابتدای هر صد سال کسی را مبعوث میکند تا دینش را احیا کند». «مَن» موصوله در روایت فوق، هم به شخص و هم به مجامع و مراکز دینی اشاره دارد. در نتیجه جامعه اهل سنت بلوچ، نهضت علمی دینیای را رقم زده و از زوج خویش، یعنی قومیت، پیشی گرفته و مقدم گردیده است.