شرک مشرکان مکه از نگاه امامیه و اهل حدیث تا ظهور ابنتیمیه
نویسندگان
1 دانشیار گروه مذاهب کلامی؛ دانشگاه ادیان و مذاهب.
2 دانش آموخته دکتری مذاهب کلامی دانشگاه ادیان و مذاهب
doi
چکیده
اهل حدیث و امامیه در تعیین حدود معنای ربوبیت و نتیجتاً در تعیین حدود معنای شرک ربوبی با هم اختلاف نظر دارند؛ اما هر دو در این باور مشترکاند که مشرکان مکه در ربوبیت و تدبیر جهان، برای خداوند شریک در نظر میگرفتند و به همین جهت، بتها را میپرستیدند. در واقع، باور به ربوبیت بتها بود که منجر به عبادت آنها از سوی مشرکان مکه شد. در این راستا، بعثت پیامبر اسلام(ص) نیز بدین منظور بود که مشرکان مکه را از شرک ربوبی و بالتبع، شرک عبادی بپیراید و آنان را به توحید در ربوبیت و بالتبع، توحید در عبادت رهنمون سازد؛ بنابراین برخلاف وهابیت، اهل حدیث و امامیه معتقدند مشرکان مکه فقط به شرک عبادی مبتلا نبودند، بلکه آنان به شرک ربوبی مبتلا بودند و اساساً همین اعتقاد نادرست، سرمنشأ شرک عبادی بود؛ بر همین اساس باید گفت اهل حدیث که وهابیت به آثار آنان استناد میکنند، شرک مشرکان مکه را شرک ربوبی، و شرک عبادی را لازمه شرک ربوبی میدانند.
