امکان سنجی فقهی و حقوقی تعیین رمز ارزها به عنوان مهریه در عقد نکاح
نویسندگان
1 استادیار آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان
2 استادیار الهیات، دانشگاه فرهنگیان
doi
10.22034/jlvi.2025.2032422.1192چکیده
یکی از مهمترین آثار مالی عقد نکاح، مهریه اسـت که مورد توافق قرار میگیرد و در عقد نکاح ذکر میشود. نوع، وصف و مقدار مهریه در گذر زمان تغییرات و تطورات فراوان داشته و در عصر کنونی نیز چالشهای متعددی را در حوزههای فرهنگی، اجتماعی و حقوقی به همراه داشته است. تعیین رمزارزها بهعنوان مهریه یکی از مسائل نوظهوری است که با پیشرفت تکنولوژی و گسترش فضای مجازی به منصۀ ظهور رسیده و با توجه به نوظهور بودن این پدیده، مسائل متعدد فقهی و حقوقی بر این حوزه مترتب است. مقالۀ حاضر با رویکرد فقهی- حقوقی و با روش توصیفی- تحلیلی بهصورت کتابخانهای درصدد یافتن پاسخ به این سؤال است که نظرگاه فقهی و حقوقی درمورد امکان قرار گرفتن رمزارزها بهعنوان مهریه در عقد نکاح چیست؟ پس از بیان و نقد چالشهای فقهی و قانونی مطرحشده پیرامون رمزارزها، نگارندگان به این نتیجه رسیدهاند چنانچه رمزارزها ویژگیها و شرایط مورد نظر فقهی و حقوقی مهریه را دارا باشند، تعیین آن بهعنوان مهریه بلااشکال است و بر این اساس، با توجه به اینکه میتوان مالیت اعتباری، ملکیت قابل انتقال، معین و معلوم بودن را برای رمزارزها لحاظ کرد، جواز قرار دادن آن بهعنوان مهر همسر، مشکل فقهی و حقوقی ندارد.