تاثیر ال-آرژنین بر بلاستوسیستیس زیر گروه 3 در شرایط آزمایشگاهی
نویسندگان
1 گروه انگل شناسی و حشره شناسی- دانشکده علوم پزشکی- دانشگاه تربیت مدرس- تهران- ایران
2 گروه انگل شناسی و حشره شناسی- دانشکده علوم پزشکی- دانشگاه تربیت مدرس- تهران- ایران
3 گروه انگل شناسی و حشره شناسی- دانشکده علوم پزشکی- دانشگاه تربیت مدرس- تهران- ایران
4 گروه انگل شناسی و حشره شناسی، دانشکده پزشکی دانشگاه تربیت مدرس ایران تهران
doi
10.22034/pjms.2023.711710چکیده
مقدمه: ال-آرژنین به عنوان یک سوبسترا سبب تحریک آنزیم اکسید نیتریک سنتاز القاکننده (iNOS) شده که خود باعث سنتز اکسید نیتریک در سلول های اپیتلیال روده و حذف انگل روده ای تک سلولی مشترک بین انسان و حیوان به نام بلاستوسیستیس می شود. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تاثیر ال-آرژنین بر زیر گروه 3 بلاستوسیستیس در شرایط آزمایشگاهی انجام شد. روش کار: انگل در محیط کشت DMEM-F12 فاقد آرژنین کشت داده شد و سپس زیر گروه آن با واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR)، زیر گروه 3 شناسایی شد. آزمایش های MTT و فلوسایتومتری به ترتیب برای سنجش میزان سمیت و مرگ سلولی در سلول های Caco2 پس از مواجهه با ال-آرژنین و مترونیدازول انجام شد. تاثیر غلظت های 0.8 ، 0.4 ، 0.2 ، 0.1و 1.6 میلی مول ماده ال-آرژنین و غلظت های 1، 2، 4، 8و 16 میکروگرم بر میلی لیتر داروی مترونیدازول بر تروفوزوئیت های بلاستوسیستیس در دو دوره 24 و 48 ساعتی بررسی شد. در نهایت تعداد سلول های زنده با رنگ آمیزی تریپان بلو و به وسیله لام نئوبار شمارش و غلظت IC50 دارو و ماده مورد نظر مشخص شد. یافته ها: بعد از 48 ساعت، تعداد تروفوزوئیت های زنده بلاستوسیستیس با افزایش غلظت ال-آرژنین به طور چشمگیری کاهش یافت. همچنین میزان تروفوزوئیت های زنده در غلظت 1.6 میلی مول 33.83 درصد تعیین شد (p<0.05).نتیجه گیری: ال-آرژنین در غلظت های بالا قادر به مهار رشد تروفوزوئیت های بلاستوسیستیس در شرایط آزمایشگاهی است.