بررسی تغییرات نمره مالامپاتی اسکور قبل و بعد از عمل جراحی نفرولیتوتریپسی با روش بی حسی نخاعی
نویسندگان
1 دانشیار گروه اورولوژی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
2 مرکز تحقیقات بیهوشی و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
3 دانشیار گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
4 استادیار گروه اورولوژی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
5 دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
doi
10.22034/pjms.2023.705597چکیده
مقدمه: بررسی ارزیابی نشانه های آناتومیکی و فاکتورهای بالینی مرتبط با راه هوایی در بیماران با احتمال راه هوایی دشوار قبل از عمل حائز اهمیت میباشد. یکی از روش های موجود برای ارزیابی قبل از عمل و پیش بینی راه هوایی دشوار، آزمون مالامپاتی است. هدف از انجام این مطالعه بررسی تغییرات نمره مالامپاتی قبل وبعدازعمل جراحی نفرولیتوتریپسی باروش بی حسی نخاعی بود.روش کار: این مطالعه توصیفی-تحلیلی روی162نفر بیمار مراجعه کننده به بیمارستان پیمانیه شهرستان جهرم در سال1399انجام شد. میزان بلاک حسی با آزمایش الکل (گرما و سرما) و لمس درد با استفاده از سوزن کند محاسبه شد.میزان بلاک حرکتی بر اساس قدرت بیمار در حرکت دادن پاها، زانوها و ران سنجیده شد. ارزیابی مالامپاتی قبل از عمل و در ریکاوری انجام شد. داده ها با کمک نرم افزار SPSS نسخه21و با استفاده از آمار توصیفی شامل میانگین، انحراف معیار، فراوانی و درصد و آزمون های آماری ویلکاکسون و همچنین تحلیل واریانس با اندازه های تکراری در سطح معناداری 0.05>p انجام شد.یافته ها: میانگین سنی بیماران 12.88±49.10 و میانگین طول مدت عمل 6.50±19.80دقیقه بود. نتایج نشان داد که تغییرات نمره آزمون های مالامپاتی و گاز گرفتن لب بالایی بعد از عمل جراحی نفرولیتوتریپسی با روش بیحسی نخاعی نسبت به قبل از عمل معنادار است (0.001=p). نتیجه گیری: دو آزمون مالامپاتی و لب گزی در مطالعه حاضر، تغییرات کلاس راه هوایی به دنبال وضعیت پرون در بیماران نفرولیتوتریپسی را تایید کردند. بنابراین، با شناخت علل موثر در بروز چنین تغییراتی می توان آن ها را به حداقل رساند تا فرایند اکستوبیشن بیماران با موفقیت بیشتری همراه بوده و باعث بروز مشکلات کمتری برای بیماران و کادر درمان شود.