مدل ساختاری افسردگی پس از زایمان بر اساس حمایت اجتماعی و رضایت زناشویی با میانجی گری استرس والدینی

نویسندگان

1 استادیار گروه روان‌شناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت. ایران.

2 دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، واحد مرودشت، دانشگاه ازاد اسلامی، مرودشت، ایران

3 استادیار، گروه روان‌شناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران

4 استادیار، گروه روان‌شناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران

doi
10.22034/pjms.2023.705690
چکیده

مقدمه: شناسایی عوامل روانی ­­اجتماعی مداخله­ گر در ایجـاد افسـردگی پــس از زایمــان می ­تواند به کاهش بروز این اختلال، تسهیل رفتارهای ارتقاء سلامتی و تطابق موثر مادر با کودک و خانواده پس از یک دوره استرس­ زا منجر شود. هدف پژوهش حاضر ارایه مدل ساختاری افسردگی پس از زایمان بر اساس حمایت اجتماعی و رضایت زناشویی با میانجی ­گری استرس والدینی بود.روش­ کار: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی بود. جامعه پژوهش را همه زنان تازه­ زایمان­ کرده تشکیل می­ دادند ­که تعداد 415 مادر مراجعه کننده برای زایمان طبیعی و یا سزارین به صورت نمونه ­گیری تصادفی از بیمارستان استاد­­مطهری جهرم انتخاب شدند. ابزارگردآوری داده ­ها شامل مقیاس افسردگی پس از زایمان ادینبرگ، مقیاس حمایت اجتماعی شربورن و استوارت، مقیاس رضایت زناشویی انریچ و پرسش نامه استرس والدینی- فرم کوتاه آبیدین بود که 4 تا 8 هفته پس از زایمان تکمیل شد. داده­ ها با کمک نرم ­افزار تحلیل ساختارهای گشتاوری (AMOS) نسخه 24 تحلیل شدند. پایایی ابزارها نیز به روش آلفای­ کرونباخ با کمک نرم افزارSPSS نسخه 23 تعیین شد. ساختار عاملی هر ابزار با روش تحلیل عاملی تاییدی مورد بررسی قرار گرفت.یافته­ ها: حمایت اجتماعی و رضایت زناشویی به صورت غیر مستقیم به ترتیب با (ß=-0.24، p=0.03) و (ß=-0.59، p=0.02) از طریق استرس والدینی بر افسردگی پس از زایمان تاثیر معنادار دارند. نتیجه­ گیری: نتایج این مطالعه بیانگر نقش واسطه‌ای استرس والدینی در رابطه بین حمایت اجتماعی و رضایت زناشویی در پیش­ بینی نشانه‌های افسردگی پس از زایمان است. از این رو، با کاهش استرس والدینی می ­توان علایم افسردگی پس از زایمان را بهبود بخشید.