مدل ساختاری افسردگی پس از زایمان بر اساس حمایت اجتماعی و رضایت زناشویی با میانجی گری استرس والدینی
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت. ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه ازاد اسلامی، مرودشت، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
4 استادیار، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
doi
10.22034/pjms.2023.705690چکیده
مقدمه: شناسایی عوامل روانی اجتماعی مداخله گر در ایجـاد افسـردگی پــس از زایمــان می تواند به کاهش بروز این اختلال، تسهیل رفتارهای ارتقاء سلامتی و تطابق موثر مادر با کودک و خانواده پس از یک دوره استرس زا منجر شود. هدف پژوهش حاضر ارایه مدل ساختاری افسردگی پس از زایمان بر اساس حمایت اجتماعی و رضایت زناشویی با میانجی گری استرس والدینی بود.روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی بود. جامعه پژوهش را همه زنان تازه زایمان کرده تشکیل می دادند که تعداد 415 مادر مراجعه کننده برای زایمان طبیعی و یا سزارین به صورت نمونه گیری تصادفی از بیمارستان استادمطهری جهرم انتخاب شدند. ابزارگردآوری داده ها شامل مقیاس افسردگی پس از زایمان ادینبرگ، مقیاس حمایت اجتماعی شربورن و استوارت، مقیاس رضایت زناشویی انریچ و پرسش نامه استرس والدینی- فرم کوتاه آبیدین بود که 4 تا 8 هفته پس از زایمان تکمیل شد. داده ها با کمک نرم افزار تحلیل ساختارهای گشتاوری (AMOS) نسخه 24 تحلیل شدند. پایایی ابزارها نیز به روش آلفای کرونباخ با کمک نرم افزارSPSS نسخه 23 تعیین شد. ساختار عاملی هر ابزار با روش تحلیل عاملی تاییدی مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: حمایت اجتماعی و رضایت زناشویی به صورت غیر مستقیم به ترتیب با (ß=-0.24، p=0.03) و (ß=-0.59، p=0.02) از طریق استرس والدینی بر افسردگی پس از زایمان تاثیر معنادار دارند. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه بیانگر نقش واسطهای استرس والدینی در رابطه بین حمایت اجتماعی و رضایت زناشویی در پیش بینی نشانههای افسردگی پس از زایمان است. از این رو، با کاهش استرس والدینی می توان علایم افسردگی پس از زایمان را بهبود بخشید.