مقایسه روش سونوگرافی ‏زمان واقعی داخل تراشه ای با سایر روش های متداول از نظر تائید محل قرارگیری لوله تراشه ‏

نویسندگان

1 استادیار گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

2 دانشیار گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

3 استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

4 استادیار گروه طب اورژانس، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران.

5 دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

6 استادیار گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

7 دانشیار گروه طب اورژانس،دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22034/pjms.2023.704698
چکیده

مقدمه: مدیریت راه هوایی در اورژانس از اهمیت ویژه ای برخوردار است. لوله گذاری داخل تراشه اصلی ترین روش برقراری یک راه هوایی مطمئن است‎.‎‏ قرار نگرفتن لوله تراشه در محل مناسب منجر به مرگ و میر زیادی می شود.  بنابر این، هدف از مطالعه حاضر تعیین دقت روش سونوگرافی زمان واقعی (Real-time) از نظر محل صحیح لوله گذاری در مقایسه با روش های متداول در بیماران بخش اورژانس بیمارستان امام رضای مشهد بود.روش کار: مطالعه حاضر از نوع توصیفی – تحلیلی آینده نگر در تعیین ارزش تشخیصی سونوگرافی زمان واقعی برای صحت لوله گذاری بود. استاندارد لوله گذاری صحیح، یافته های سمع ریه، بررسی منحنی های ونتیالتور و در صورت امکان مشاهده، عبور لوله تراشه از طنابهای صوتی در نظر گرفته شد. تحلیل داده ها برای تعیین حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و منفی انجام شد. آزمایش مثبت به عنوان عبور لوله اندوتراکئال به داخل مری (لوله گذاری اشتباه) در نظر گرفته شد. تجزیه وتحلیل داده ها به کمک نرم افزار SPSS نسخه 26 با استفاده ازآمارهای توصیفی شامل میانگین، درصد وانحراف معیار و آزمون حساسیت و اختصاصیت ونمودار نسبت شانس انجام شد.یافته ها: در مطالعه حاضر 52 نفر بیمار بررسی شدند. تایید لوله گذاری داخل تراشه به روش سمع قفسه سینه در 30 مورد، مشاهده منحنی های ونتیالتور در 26 مورد و مشاهده طناب های صوتی در 37 مورد تایید شد. بر این اساس، تعداد 26 نفر هر سه روش تایید لوله گذاری داخل تراشه را داشتند. سونوگرافی نیز در 36 مورد صحت لوله گذاری را تایید کرد. استاندارد طلایی به مثابه مثبت بودن هر سه روش آزمایش و در نظر گرفتن عدم عبور لوله از تراشه به عنوان معیار بررسی، حساسیت سونوگرافی داخل تراشه برابر با 96.15 درصد و اختصاصیت آن 57.69 درصد به دست آمد. مقادیر نسبت احتمال (شانس) مثبت و منفی و همچنین ارزش پیش بینی مثبت و منفی به ترتیب برابر با 2.27 درصد، 0.07 درصد، 69.44 درصد و 93.75 درصد بود.نتیجه‌گیری: آزمایش سونوگرافی تراشه دارای ارزش بالاتری از نظر حساسیت برای تشخیص خطاهای لوله گذاری تراشه است. به طور کلی، یک آزمایش تشخیصی با حساسیت کم و ارزش پیش بینی اندک به دلیل این که می تواند به تشخیص صحیح از دست رفته و درمان های غیر ضروری با عواقب منفی برای بیمار منجر شود مشکل ساز خواهد بود. این موضوع باید در مطالعات بیشتری بررسی شود.