اثربخشی طرحواره درمانی بر تنظیم شناختی هیجان، انعطاف‌پذیری شناختی و راهبردهای ناسازگارانه نگرانی در بیماران دارای اختلال افسردگی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند

2 استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند

3 دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند

doi
10.22034/pjms.2022.701639
چکیده

مقدمه: هدف پژوهش حاضر اثربخشی طرحواره درمانی بر تنظیم شناختی هیجان، انعطاف ­پذیری شناختی و راهبردهای ناسازگارانه نگرانی در بیماران دارای اختلال افسردگی بود.روش کار: این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش ­آزمون و پس ­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش، کلیه افرادی بودند که با شکایت افسردگی به مراکز روان ­شناسی و مشاوره شهرستان جهرم در سال 1401 مراجعه و تشخیص افسردگی دریافـت کرده­ بودند. از بین داوطلبان مراجعه کننده به سه کلینیک حامی، رهگشا و فردای بهتر با روش نمونه ­گیری هدفمند تعداد 30 نفر که در پرسش نامه افسردگی بک نمره 20 تا 28 (یعنی سطح افسردگی متوسط) کسب کرده، انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش ( 15 نفر) وگروه کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه راهبردهای تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران، پرسش نامه انعطاف­ پذیری شناختی دنیس و وندروال، پرسش نامه راهبردهای ناسازگارانه نگرانی می­ یر و همکاران و پرسش نامه افسردگی بک استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با روش آماری تحلیل کواریانس انجام گرفت.یافته ها: یافته ها نشان داد که طرحواره درمانی بر تنظیم شناختی هیجان، انعطاف ­پذیری شناختی و راهبردهای ناسازگارانه نگرانی تأثیر دارد و باعث افزایش راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان و انعطاف ­پذیری شناختی و کاهش راهبردهای ناسازگارانه تنظیم هیجان و راهبردهای ناسازگارانه نگرانی می شود. نتیجه گیری: طرحواره درمانی به عنوان روش­ درمانی در کاهش نگرانی و بهبود انعطاف ­پذیری شناختی و راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان در بیماران افسرده پیشنهاد می­ شود.