مقاومت به کینولون‌ها با واسطه پلاسمید در شیگلا سونئی و شیگلا فلکسنری جدا شده از اسهال کودکان

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات بیماری‌های مزمن کلیه اطفال، مرکز طبی کودکان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

2 بخش میکروبیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران

3 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران.

4 بخش بیماری‌های عفونی کودکان، مرکز طبی کودکان، قطب علمی اطفال کشور، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

5 بخش بیماری‌های عفونی کودکان، مرکز طبی کودکان، قطب علمی اطفال کشور، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

6 بخش بیماری‌های عفونی اطفال، بیمارستان کودکان بهرامی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.

7 بخش میکروبیولوژی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بروجرد، بروجرد، ایران

8 مرکز تحقیقات بیماری‌های غیر واگیر کودکان، موسسه تحقیقات سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران

9 مرکز تحقیقات بیماری های گوارش و کبد اطفال، مرکز طبی کودکان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

doi
10.52547/jmj.17.1.8
چکیده

مقدمه: فلوروکینولون­ ها یکی از آنتی‌بیوتیک‌های رایج در درمان عفونت‌های ناشی از شیگلا در سراسر جهان است. وجود پلاسمیدهای حمل‌کننده ژن‌های مقاومت به کینولون یکی از مهم‌ترین سازوکارهای بروز مقاومت به این داروها است. از این رو، هدف از مطالعه حاضر تعیین وجود ژن‌های پلاسمیدی مقاومت به کینولون‌ها (qnr) در شیگلا سونئی و شیگلا فلکسنری جداشده از اسهال کودکان بود. روش کار: در یک دوره 10 ماهه، از ابتدای خرداد لغایت انتهای اسفند سال 1396، 91 جدایه شیگلا از مجموع 358 نمونه‌های مدفوعی اسهالی غیرتکراری به دست آمد. پس از شناسایی و تائید ایزوله‌های شیگلا، آزمون حساسیت آنتی‌بیوتیکی بر اساس دستورالعمل CLSI     انجام شد. آزمون مولکولی  PCR به منظور تکثیر ژن‌های qnrD ،qnrC ،qnrB ،qnrA و qnrS انجام شد.یافته ها: آزمون آگلوتیناسیون اسلایدی نشان داد که شیوع شیگلا سونئی و شیگلا فلکسنری به ترتیب برابر 69.2 و 30.8 درصد است.  آزمون انتشار از دیسک نشان داد که تمامی جدایه های شیگلا فلکسنری به لووفلوکساسین حساس هستند، در حالی که اکثر سویه‌های شیگلا سونئی به استرپتومایسین مقاوم اند. درصد فراوانی ژن‌های qnrB ،qnrA و qnrS به ترتیب برابر 26.4، 74.7 و 46.2 بود. تمامی سویه‌ها از نظر وجود ژن‌های qnrC و qnrD منفی بودند.نتیجه­ گیری: ژن qnrB شایع‌ترین ژن PMQR (Plasmid-mediated quinolone resistance) در مراکز درمانی ایران می‌باشد. به دلیل منشأ پلاسمیدی این ژن ها، قابلیت انتقال و توانایی بالایی برای انتشار به سایر جدایه ها است. به دلیل تغییر مداوم الگوی حساسیت آنتی‌بیوتیکی، انجام آزمون حساسیت دارویی ضروری به نظر می رسد.