فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: ساخارین یک شیرین­ کننده مصنوعی و فاقد کالری است که برای شیرین کردن محصولاتی همچون نوشیدنی ­ها، شیرینی­ جات، بیسکوئیت­ ها، داروها و خمیردندان استفاده می ­شود. این در حالی است که بدن ما قادر به متابولیزه کردن آن نیست. در پژوهش حاضر اثر ساخارین بر فرآیند اسپرماتوژنز، ساختار بافتی بیضه و محور هورمونی هیپوفیز- گناد در موش ­های صحرایی بررسی شد.روش کار: 35 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار به 5 گروه مساوی به صورت کاملا تصادفی تقسیم شدند. گروه کنترل هیچ ­گونه حلال یا دارویی دریافت نکردند. گروه شاهد روزانه 1میلی ­لیتر آب مقطر و گروه ­های تجربی 1، 2 و 3 یک­ بار در روز و به ترتیب مقادیر 250، 500 و 1000میلی­ گرم بر کیلوگرم وزن بدن ساخارین به صورت درون صفاقی به مدت 35 روز دریافت کردند. پس از گذشت 35 روز از حیوانات خون گیری به عمل آمد و بافت بیضه برای بررسی ­های بافتی جدا شد. داده­ ها به کمک نرم ­افزار SPSS نسخه 16 و استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی دانکن تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: میزان گلوکز در گروه­ های تجربی نسبت به گروه کنترل افزایش معناداری داشت (p≤0.05). غلظت هورمون های تستوسترون، دی­ هیدرواپی آندروسترون، لوتئینی و تحریک­ کننده فولیکول در گروه ­های تجربی در مقایسه با گروه کنترل کاهش معناداری داشته است. همچنین تعداد سلول­ های اسپرماتوگونی، اسپرماتوسیت ­های اولیه و ثانویه، اسپرماتید، اسپرماتوزوئید و اسپرم در گروه­ های تجربی کاهش معناداری نسبت به گروه ­های کنترل و شاهد داشته است، ولی سلول­ های سرتولی و لایدیگ اختلاف معناداری نشان ندادند (p>0.05).نتیجه­ گیری: ساخارین می ­تواند بر مقادیر هورمون ­ها و سلول­ های جنسی نر اثرات مخربی داشته باشد و  بافت شناسی نتایج هورمونی را تایید می کند که البته نحوه و مقدار استفاده از این شیرین­ کننده مصنوعی پر کاربرد بسیار مهم است.