فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه وهدف: سالمندی فرایندی چند بعدی بوده که با کاهش عملکرد عصبی-عضلانی و تغییرات عمده در هورمون‏های هایپرتروفیک نظیر مایوژنین همراه است. مداخلات ورزشی و غذایی باعث کاهش روند تحلیل عضلانی می‏شوند. هدف مطالعه حاضر، بررسی تغییرات مایوژنین سرم زنان سالمند غیر فعال در پاسخ به تمرین بدنی و مصرف مکمل پروتئینی است.  روش بررسی: مطالعه نیمه تجربی بوده، 24 آزمودنی مسن با میانگین سنی 30/3±32/70 سال برای شرکت در این مطالعه انتخاب شدند. آزمودنی‎ها به طور تصادفی در سه گروه: کنترل (8= تعداد)، تمرین بدنی-شیرسویا (8=تعداد)، و شیرسویا (8 = تعداد) تقسیم شده و به مدت 12هفته (3 جلسه در هفته) در برنامه ورزشی-تغذیه‏ای شرکت کردند. مشخصات آنتروپومتریک، عملکرد بخش مرکزی بدن، سطوح مایوژنین در قبل و بعد مداخله اندازه‏گیری شد. داده‏ها توسط آزمون آنالیز واریانس دوطرفه و آزمون تعقیبی بنفرونی در سطح معناداری 05/0p< محاسبه ­شد. یافته‎ها: سطوح مایوژنین در هر دو گروه فعالیت بدنی+شیرسویا و شیر سویا نسبت به کنترل و پیش از آزمون بطور معناداری افزایش یافت (05/0>p < /span>). همچنین، عملکرد بخش مرکزی بدن در برخی آیتم‎ها تنها در گروه تمرین+شیرسویا نسبت به کنترل و پیش آزمون بطور معناداری بهبود یافت (05/0>p < /span>). مشخصات آنتروپومتریک زنان سالمند در هیچ گروهی تغییر معناداری نداشت (05/0<p < /span>). نتیجه‎گیری: انجام دوازده هفته مداخلات ورزشی و تغذیه‎ایی تاثیر مشابهی بر افزایش سطوح مایوژنین داشت. مصرف پروتیئن اگر چه که باعث بهبود وضعیت عملکرد افراد سالمند در این مطالعه نشده اما می‎توان اظهار داشت که با افزایش سطوح مایوژنین در دراز مدت شاید بتواند قدرت و عملکرد عضلانی افراد سالمند را نیز بهبود بخشد.