بررسی آلودگی برنج های مصرفی وارداتی به مایکوتوکسین و قارچ های مولد آن در شهر زابل
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی زابل. دانشکده پزشکی.
2 دانشگاه علوم پزشکی زابل. دانشکده بهداشت.
3 دانشگاه علوم پزشکی زابل. دانشکده بهداشت.
4 دانشگاه علوم پزشکی زابل. دانشکده پزشکی.
doi
10.29252/jmj.12.1.17چکیده
چکیده زمینه و هدف: ضرر و زیان اقتصادی ناشی از مایکوتوکسین ها، طیف وسیع اثرات سوء آنها بر ارگانهای مختلف بدن انسان و حیوان و آلودگی غلات و به ویژه برنج به انواع مایکوتوکسین در کشور ما مسئله ای بغایت مهم از نظر بهداشت مواد غذایی و سلامت عمومی جامعه به شمار می رود، با عنایت به جایگاه ویژه برنج در سبد غذایی خانوارهای ایرانی و مصرف بالای برنج و مشتقات آن در جیره غذایی جامعه، هدف از انجام این تحقیق بررسی آلودگی برنج های وارداتی مصرفی شهرستان زابل از نظر آلودگی به مایکوتوکسین ها و قارچ های مولد آن می باشد. روش بررسی: در این پژوهش تعداد 123 نمونه به روش غیراحتمالی ساده جمع آوری و پس از اندازه گیری رطوبت دانه های برنج، از نظر آلودگی قارچی مورد بررسی قرار گرفت، سپس چهار نوع مایکوتوکسین رایج برنج شامل؛ آفلاتوکسین ها، اکراتوکسین، زیرالنون و داکسی نیوالنول با استفاده از روش HPLC اندازه گیری شد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. یافته ها: میانگین رطوبت دانه های برنج 53/0±59/11 بدست آمد. بررسی آزمایشگاهی نشان داد که از 123 نمونه مورد آزمایش تعداد 34 (6/27 درصد) نمونه آلودگی عمقی با تهاجم قارچ به بافت برنج داشته است. بیشترین آلودگی به ترتیب مربوط به آسپرژیلوس نیجر (7 نمونه، 7/5 درصد)، آسپرژیلوس فلاووس (5 نمونه، 1/4 درصد) و پنی سیلیوم و کاندیدا هرکدام (4 نمونه، 3/3 درصد) بوده است. در هیچ کدام از نمونه های برنج آلودگی مایکوتوکسینی بالای حد مجاز مشاهده نشد. نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که علی رغم آلودگی قارچی نمونه ها، آلودگی به مایکوتوکسین ها در همه نمونه ها صفر یا نزدیک به صفر می باشد، این نتایج با گزارشات سازمان استاندارد کشور درخصوص آلودگی مایکوتوکسینی برنج های وارداتی مطابقت دارد.