تحلیل فقهی-حقوقی سنجه و مبدأ شناسایی جنسیت در تراجنسیها
نویسندگان
1 دانشیار، پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 استادیار پژوهشکده خانواده دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 کارشناسی ارشد حقوق خانواده از دانشگاه شهید بهشتی، تهران ، ایران.
doi
10.48308/jlr.2023.230362.2438چکیده
دستهای از حقوق و تکالیف برمبنای جنسیت بر افراد بار میگردند؛ بنابراین شناسایی جنسیت لازمۀ تعلق این بخش از حقوق و تکالیف بر افراد است. در اکثر مواقع، شناسایی جنسیت بهسهولت و بینیاز از دقتهای تخصصی شدنی است؛ اما در برخی موارد، ابهامات جنسی و جنسیتی امر شناسایی را با دشواری روبهرو میکند. یکی از این موارد وضعیت تراجنسی است. تراجنسی مبین وضعیت افرادی است که خود را دارای جنسیتی متفاوت از ساختار بدنیشان میدانند و ازاینرو، تمایل به هماهنگسازی ساختار بدنی با جنسیت خودآگاهشان دارند. پیشرفت علم پزشکی و امکانپذیری بازآراییجنسی، گروهی از فقیهان و حقوقدانان را بر آن داشت تا ساختار بدنی پدیدآمده را مبنای شناسایی جنسیت جدید قرار دهند و به تغییر احکام مربوط به جنسیت حکم کنند. اینان به تبعیت از عرف، جنسیت ظاهری را سنجۀ شناسایی و به دلیل تبدّل موضوع جنسیت بر اثر جراحی، جراحی را مبدأ شناسایی جنسیت جدید دانستند؛ رویکردی که هماکنون در نظام حقوقی کشور ما پذیرفته شده است. در مقابل، نتایج برآمده از مطالعات علمی با رد کارآمدی سنجۀ پیشین، از نقش کلیدی هویتجنسیتی برای شناسایی جنسیتِ تراجنسیها حکایت میکرد. نمایان کردن کارآمدی هویتجنسیتی در امر شناسایی تراجنسیها و همچنین اثبات سازگاری بیشتر این سنجه با مبانی فقهی–حقوقی، دستاوردهایی است که گواه از برتری این سنجه میدهند. شایسته است قانونگذار ضمن ورود مفهوم هویتجنسیتی به ادبیات قانونی و با لحاظ نظم عمومی و اخلاق حسنه، رویکرد کارآمدی برای شناسایی جنسیت در تراجنسیها اتخاذ کند.