تحلیل مورایی کشش جبرانی در گویش فارسی کرمانشاهی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد زبان شناسی، دانشگاه رازی
2 استادیار زبان شناسی همگانی، دانشگاه رازی
doi
10.22126/jlw.1970.1069چکیده
پژوهش پیش رو به کشش جبرانی در گویش فارسی کرمانشاهی میپردازد. براساس نظریۀ مورایی، اگر واحدی در لایۀ مبنا یا زمانمند، مورا داشته باشد و آن واحد در لایۀ واجی حذف شود، مورای آن همچنان در لایۀ مورایی یا زمانمند آزادانه باقی میماند و درنتیجه برای حفظ وزن هجا یا واژه، کشش جبرانی رخ میدهد. در این گویش دو نوع کشش جبرانی تشخیص داده شده است. نخست کشش جبرانی که براساس حذف همخوان مورایی اتّفاق افتاده و دیگری کشش همخوانی که براساس حذف یکی از واکههای موجود در هجا رخ داده است. کشش جبرانی ناشی از مورد دوّم باعث تشدید میشود؛ همچنین، کشش جبرانی تنها در مورد واکه رخ نمیدهد، بلکه با حذف واکه هم همخوان مجاور دچار کشش جبرانی میشود.
