وحدت یا تعدد حق کسب و پیشه و تجارت و حق سرقفلی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، پردیس بین المللی ارس، دانشگاه تهران
2 استادیار گروه حقوق خصوصی، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران
3 استاد گروه حقوق خصوصی، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران
doi
10.22034/jlvi.2025.2019199.1115چکیده
شناسایی «حق کسب و پیشه و تجارت» در قانون روابط استیجاری اماکن تجاری، موجب مطالبۀ پولی مضاف بر کرایه، تحت عنوان سرقفلی توسط موجران شد. با تغییر رویکرد نظام حقوقی کشور، به استناد مغایرت با حق مالکیت مؤجر و قاعدۀ سلطۀ حمایت از «حق کسب و پیشه و تجارت» به استناد مادۀ واحدۀ مصوب 15/8/1365ممنوع شد و از حق سرقفلی که مبتنی بر توافق طرفینی بود، صریحاً و رسماً حمایت شد. اما به استناد نظریۀ حق مکتسب، از «حق کسب و پیشه و تجارت» که قبلاً محقق شده بود، نیز حمایت شد. این تحولات موجب تحقق حق کسب و پیشه و تجارت و حق سرقفلی در بعضی از روابط استیجاری شد که منشأ اختلاف در نظریههای حقوقی و آرای قضائی شده است. در این مقاله وحدت یا تعدد این دو حق، به روش توصیفی – تحلیلی، از حیث تعریف، خاستگاه و کارکرد بررسی و ثابت شد هر چند این دو حق از حیث منشأ و شرایط متفاوت هستند، اما از حیث کارکرد واحدند. لذا در صورت وجود شرایط تخلیه، یا قواعد مسئولیت مدنی، چون هر دو حق بهطور علیالبدل دارای منافع واحد و یکسان برای دارنده است، ذیحق مستحق مطالبۀ قیمت حق واحد یا خسارت واحد است.