رخسارههای مرز سازندهای پابده و آسماری در برش کوه آسماری: گواهی بر ناپیوستگی مرز روپلین-شاتین در ایران
نویسندگان
1 گروه علومزمین، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
2 گروه زمینشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
3 سازمان زمینشناسی ایالت ایلینوی، دانشگاه ایلینوی، امریکا
4 آموزش و پرورش سنندج، سنندج، ایران
doi
10.22071/gsj.2012.54517چکیده
در برش کوه آسماری، نهشتههای بالایی سازند پابده دربردارنده رخسارههای میکروبی (توفا و استروماتولیت) وابسته به محیطهای دریاچهای است. مرز بالایی نهشتههای یاد شده ناپیوسته است و با افقیاز خاک قدیمی مشخص شده است. بر روی این افق، انیدریت پایه و نهشتههای ژرف زون تدریجی سازندهای پابده و آسماری جای دارند. همارز زون تدریجی، نهشتههای بخش پایینی سازند آسماری در برشهای کوه میش، شاهزاده عبدالله، تنگ سرخ و رگ سفید و چاههای گچساران 31 و آغاجاری 61 هستند که بر روی مرز ناپیوسته یا پیوستگیهمارز جای دارند. بنابراین، انیدریت پایه و نهشتههای زون تدریجی، به سازند آسماری وابسته هستند. تغییرات بارز رخسارهها در نزدیک مرز سازندهای آسماری-پابده به رخداد بارگذاری راندگی، تغییرات آب و هوا و نوسانات سطح نسبی دریاها در مرز روپلین-شاتین وابسته است.