رخساره‌های مرز سازند‏های پابده و آسماری در برش کوه آسماری: گواهی بر ناپیوستگی مرز روپلین-شاتین در ایران

نویسندگان

1 گروه علوم‌زمین، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

2 گروه زمین‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

3 سازمان زمین‌شناسی ایالت ایلی‌نوی، دانشگاه ایلی‌نوی، امریکا

4 آموزش و پرورش سنندج، سنندج، ایران

doi
10.22071/gsj.2012.54517
چکیده

در برش کوه آسماری، نهشته‌های بالایی سازند پابده دربردارنده رخساره‌های میکروبی (توفا و استروماتولیت) وابسته به محیط‌های دریاچه‏ای است. مرز بالایی نهشته‌های یاد شده ناپیوسته است و با افقیاز خاک قدیمی مشخص شده است. بر روی این افق، انیدریت پایه و نهشته‌های ژرف زون تدریجی سازندهای پابده و آسماری جای دارند. هم‌ارز زون تدریجی، نهشته‌های بخش پایینی سازند آسماری در برش‌های کوه میش، شاهزاده عبدالله، تنگ سرخ و رگ سفید و چاه‏های گچساران 31 و آغاجاری 61 هستند که بر روی مرز ناپیوسته یا پیوستگیهم‌ارز جای دارند. بنابراین، انیدریت پایه و نهشته‌های زون تدریجی، به سازند آسماری وابسته هستند. تغییرات بارز رخساره‌ها در نزدیک مرز سازندهای آسماری-پابده به رخداد بارگذاری راندگی، تغییرات آب و هوا و نوسانات سطح نسبی دریاها در مرز روپلین-شاتین وابسته است.