رابطة مؤلفه‌های سرمایة اجتماعی با بزهکاری اجتماعی: فراتحلیل پژوهش‌های بازة زمانی 1387 تا 1400

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای جامعه‌شناسی، گروه‌های اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران

2 دانشجوی دکترای جامعه‌شناسی فرهنگی دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و رسانه، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ‌مرکز، تهران، ایران

3 دانشجوی کارشناسی جامعه‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

4 عضو هیئت‌علمی گروه تاریخ و جامعه‌شناسی، دانشکدة علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

doi
10.22059/jscm.2022.346510.2322
چکیده

سرمایة اجتماعی به پیوندهای عمیق و متقابل گروهی حاصل از تعامل و روابط اجتماعی اطلاق می‌شود که شامل اعتماد، انسجام، مشارکت، حمایت، و تعلق اجتماعی است. هدف اصلی پژوهش مطالعة رابطة بین مؤلفه‌های سرمایة اجتماعی با بزهکاری بود. روش پژوهش از نوع فراتحلیل کمّی بود. حجم نمونه 14 سند در بازة زمانی 1387 تا 1400 بود که به روش نمونه‌گیری گلوله برفی و تعمدی با رعایت ملاک ورود و خروج تعیین شد. نتایج نشان داد طبق معیار کوهن و فیشر (اندازة اثر) سرمایة اجتماعی با بزهکاری اجتماعی رابطة معکوس و معناداری دارد و می‌تواند 37 - درصد از آن را تبیین کند. همچنین مؤلفه‌های سرمایة اجتماعی (انسجام اجتماعی = 31- درصد، اعتماد اجتماعی = 33- درصد، تعلق اجتماعی = 37- درصد، تعلق مذهبی = 39– درصد، حمایت اجتماعی = 35- درصد) تأثیر معکوس و معنا‌داری بر گرایش به بزهکاری اجتماعی دارند. در نتیجه سرمایة اجتماعی شکل غیررسمی کنترل جمعی است. این دارایی جمعی با ایجاد نظم اجتماعی، تقویت تعلق اجتماعی، افزایش تعامل و پیوندهای اجتماعی، و ایجاد سایبانی از نظارت و تعهد جمعی به هنجارهای اجتماعی‌ـ اخلاقی رفتارهای بزهکارانه و مجرمانه را کاهش می‌دهد.