طراحی الگوی فرهنگ پذیری منابع انسانی در جهت تحقق تمدن نوین اسلامی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2 دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22034/ciu.2023.45.655چکیده
هدف : پژوهش حاضر به دنبال طراحی الگوی فرهنگ پذیری منابع انسانی در جهت تحقق تمدن نوین اسلامی در دانشگاه بوعلی سینا بود. روش : روش پژوهش حاضر بر مبنای هدف از نوع تحقیقات کاربردی- توسعهای و ازنظر ماهیت روش، توصیفی و از نوع تفسیری - پیمایشی محسوب میشود. بعلاوه، پژوهش حاضر از نظر نحوه گردآوری و نوع دادهها از نوع تحقیقات آمیخته (کیفی- کمی) است. جمعآوری دادهها در بخش کیفی از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با 18 نفر از خبرگان علمی و اجرایی و در بخش کمّی از طریق پرسشنامه و نظرسنجی از 400 نفر از کارکنان و اعضای هیئتعلمی دانشگاه بوعلی سینا انجام شد. در بخش کیفی، تجزیه وتحلیل دادهها مبتنی بر روش تحلیل مضمون و در بخش کمّی، مبتنی برتکنیک مدلسازی معادلات ساختاری انجام شد . یافتهها : پس از پیادهسازی متون مصاحبه، ۱۵۲ عبارت کلیدی و ۶۳ مضمون پایه، استخراج گردید که در ۱۱ مضمون سازمان دهنده دستهبندی شدند و در نهایت، با طبقهبندی محتوایی این مضامین، دو مضمون فراگیر حاصل شد . ابعاد فرهنگ پذیری منابع انسانی در جهت تحقق تمدن نوین اسلامی در دانشگاه بوعلی سینا، شامل دو بُعد فرهنگ پذیری فردی با ۶ مؤلفه (نگرش فرهنگپذیری، هویتپذیری فرهنگی، خودتوسعهای فرهنگی، تابآوری فرهنگی، الگوسازی فرهنگی و دلبستگی فرهنگی) و بُعد فرهنگپذیری اجتماعی با 5 مؤلفه (ظرفیتسازی فرهنگی، انعطافپذیری فرهنگی، جامعهپذیری فرهنگی، مشارکت فرهنگی و انضباط فرهنگی) است. نتیجهگیری : ضروری است مدیران دانشگاه بوعلی سینا در راستای برنامهریزیها و سیاستگذاریهای فرهنگی خود به ابعاد و مؤلفههای فرهنگپذیری منابع انسانی در جهت تحقق تمدن نوین اسلامی توجه نمایند.
