بررسی اثرهای مکانی- فضایی گردشگری شهری بر پایداری نظام فضایی شهر (مطالعۀ موردی: منطقۀ 3 شهر اصفهان)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
2 استادیار گروه جغرافیا و گردشگری، دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.
3 استادیار گروه جغرافیا و گردشگری، دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
doi
10.22108/sppl.2025.143335.1816چکیده
بهدنبال جهانیشدن فعالیت گردشگری و پیبردن به میزان اهمیت آن در پیشرفت اقتصادی و اجتماعی کشورها این فعالیت بنا بر عملکرد خود میتواند زمینهساز اثرهای مثبت و سازنده در بخشهای مختلف اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی، کالبدی و زیستمحیطی شهرها شود. محققان در پژوهش حاضر اثرهای مکانی-فضایی گردشگری شهری را بر پایداری نظام فضایی منطقۀ 3 شهر اصفهان بررسی کردند. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر شیوۀ انجامدادن توصیفی- تحلیلی است. جامعۀ آماری شامل ساکنان و شاغلان در منطقۀ 3 شهر اصفهان است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 384 نفر انتخاب شد. روش نمونهگیری تصادفی و ابزار پژوهش پرسشنامه است. در این مطالعه برای تجزیهوتحلیل پرسشنامه از روشهای آماری در محیط نرمافزارهای SPSS26 و AMOS24 استفاده شده است. یافتههای حاصل از تحلیل مسیر پژوهش نشان میدهد که اثرهای مکانی- فضایی گردشگری شهری بر منطقۀ 3 شهر اصفهان در بعُد نشاط اجتماعی با مقدار بتای (98/0β=)، در بعُد درآمد و رونق کسبوکار با مقدار بتای (97/0β=)، در بعُد فرهنگی و رفاهی با مقدار بتای (94/0β=) و در بعُد اشتغال و کارآفرینی با مقدار بتای (91/0β=) و سطح معناداری (000/0) تأیید شده است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد بُعد نشاط اجتماعی گردشگری در منطقۀ 3 شهر اصفهان زمینۀ حفظ میراث تاریخی، سلامت روحی شهروندان و حس سرزندگی و شادابی ساکنان و در بُعد اشتغال و کارآفرینی باعث حرکت منطقه بهسمت افزایش اشتغال جوانان و ایجاد کارآفرینی شده است.