بررسی وضعیت شاخصهای حکمروایی خوب شهری و تأثیر آنها در بازآفرینی شهری (مورد مطالعه: بافت فرسودۀ شهر سمنان)
نویسندگان
1 استادیار گروه شهرسازی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
2 دانشجوی دکتری معماری و شهرسازی، واحد خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی، خوراسگان، ایران
3 استادیار گروه شهرسازی، دانشکدۀ معماری شهرسازی، واحد خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی، خوراسگان، ایران
doi
10.22108/sppl.2023.138532.1739چکیده
شهر بهعنوان یکی از اصلیترین منابع، نقش بسیار مهم و تعیینکنندهای در توسعه دارد؛ بنابراین، مدیریت شهری جایگاه مهمی در راستای توسعۀ شهر دارد. در این زمینه حکمروایی خوب شهری با استفاده از ظرفیت نهادهای موجود و ایجاد بسترهای نهادی برای تسهیل در تصمیمگیری و تصمیمسازی پایدار در بازآفرینی بافت فرسودۀ شهری مؤثر است. هدف از پژوهش حاضر بررسی وضعیت شاخصهای حکمروایی خوب شهری و تأثیر آنها در بازآفرینی بافت فرسودۀ شهر سمنان است. روش این پژوهش توصیفی-تحلیلی، مبتنی بر گردآوری دادههای میدانی و ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه است. در پژوهش حاضر روایی ساختاری و محتوایی پرسشنامه تأیید و سپس پایایی آن با ضریب کرونباخ بیشتر از 70/0 تأیید شد. جامعۀ آماری پژوهش ساکنان بافت فرسودۀ شهر سمنان بالغ بر 92203 نفر است. حجم نمونه با فرمول کوکران 380 نفر تعیین شد. نتایج پژوهش با استفاده از آزمون تیتک نمونهای نشان داد که متغیرهای حکمروایی خوب شهری درسطح کمتر از 05/0 معنادار هستند؛ درنتیجه وضعیت متوسطی در بافت فرسودۀ شهر سمنان دارند. همچنین، نتیجۀ آزمون تأیید کرد که بهترین وضعیت مربوط به شاخص عدالتمحوری با میانگین رتبهای 24/4 بوده است. نتیجۀ آزمون تیتک نمونهای نشان داد که وضعیت بازآفرینی بافت فرسوده در شهر سمنان ضعیف بوده است. علاوه بر این، نتیجۀ رگرسیون به تأثیرگذاری 2/63 درصد حکمروایی خوب در ارتقا بازآفرینی شهری اشاره دارد که دو شاخص شفافیت و عدالت بهترتیب با مقدار بتا 324/0 و 311/0 بیشترین تأثیرگذاری را بر بازآفرینی دارند. درمجموع، حکمروایی خوب شهری بهعنوان یک الگوی مدیریت شهری میتواند در بازآفرینی بافت فرسوده مؤثر باشد.