بررسی مفهوم رابطة خصوصی با داور و تأثیر آن در اعتبار رأی داوری تجاری بین‌المللی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تخصصی حقوق نفت و گاز، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 استادیار دانشکدة حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.22059/jolt.2021.326393.1006997
چکیده

رابطة خصوصی به هر نوع رابطة کتبی یا شفاهی اطلاق می‌شود که بدون حضور و اطلاع طرف دیگر دعوا بین داور و یکی از طرفین پرونده برقرار می‌شود. در این فرایند یکی از طرفین دعوا، بدون اینکه طرف مقابل او اطلاعی از این رابطه داشته باشد، به صورت پنهانی در خصوص موضوع اختلاف، ادله، اسناد، مدارک، و جزئیات پرونده با داور مذاکره می‌کند. در مواردی همان طرف به جای گفت‌وگوی مستقیم در خصوص دعوا سعی می‌کند با توسل به شکل خاصی از روابط داور را تحت تأثیر قرار دهد تا از این طریق بتواند تمایل و گرایش شخصی‌ـ درونی داور را به سمت خود جلب کند. رابطة پنهانی در داوری خلاف اصل رسیدگی برابر و عادلانه است و به صورت مشخص استقلال و بی‌طرفی داور را از بین می‌برد. داوری که با یکی از طرفین وارد رابطة پنهانی شده باشد قابل اعتماد نیست و طبعاً اعتبار رأیی که از این فرایند صادر شده باشد نیز محل تردید قرار می‌گیرد. با این حال در خصوص میزان و سطح رابطه و محتوای ارتباط خصوصی اختلافانی وجود دارد. مقالة پیش رو به دنبال بررسی دقیق ارکان ارتباط خصوصی، مفهوم، و در نهایت نتایج حاصل از آن در داوری تجاری بین‌المللی است.