نقش ذهنآگاهی بر اضطراب کرونا با میانجیگری شفقت به خود
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، بخش علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، پردیس علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه یزد،
2 دانشیار بخش علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، پردیس علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، بخش علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، پردیس علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.22108/ppls.2022.129055.2130چکیده
شیوع کرونا ویروس، محدودیتهای بهوجودآمده، تعطیلی مراکز آموزشی، ناشناختهبودن و ابهامات شناختی این ویروس و نرخ مرگومیر ناشی از آن، اضطراب بالایی را به افراد وارد میکند. این پژوهش با هدف ارائه مدلی برای رابطه بین ذهنآگاهی و اضطراب کرونا با میانجیگری شفقت به خود و تعیین برازش مدل براساس دادههای تجربی انجام شد. روش پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی بود. 380 نفر از دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه یزد (193 دختر و 187 پسر) با روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. شرکتکنندگان به پرسشنامههای ذهنآگاهی، شفقت به خود و اضطراب کرونا بهصورت آنلاین پاسخ دادند. تحلیل دادهها با استفاده از روش مدلیابی معادلات ساختاری انجام گرفت. نتایج نشان دادند مدل مفروض با دادههای تجربی برازش دارد؛ ذهنآگاهی بهطور مستقیم بر اضطراب کرونا اثر معنیدار داشت. همچنین، اثر مستقیم شفقت به خود بر اضطراب کرونا معنیدار بود. افزون بر این، ذهنآگاهی بهطور غیرمستقیم و ازطریق متغیر میانجی شفقت به خود بر اضطراب کرونا تأثیر داشت.