توزیع فضایی لندفرمهای ماکروکارست زاگرس ایران با تأکید بر وضعیت دما و بارش
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا، گروه جغرافیا، دانشکدۀ ادبیات، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 کارشناسی ارشد، گروه جغرافیا، دانشکدۀ ادبیات، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
10.22108/sppl.2021.125185.1536چکیده
آثار و شواهد طبیعی دال بر این است که شرایط اقلیمی گذشته تغییرات شدیدی داشته است؛ بیشتر فرم سطوح ارضی با فرایندهای کنونی قابل توجیه نیست و منشأ آنها به فرایندهای اقلیمی بهغیراز اقلیم کنونی نسبت داده میشود. تغییرات اقلیمی همواره با پیشروی و پسروی یخچالها همراه بوده است. تغییرات اقلیمی و جابهجایی ارتفاع برفمرز دائمی، قطعاً تغییراتی را در سیستمهای شکلزا، ازجمله سیستم کارستی-فیکاسیون به همراه داشته است. با استناد به منابع اسنادی (نقشههای زمینشناسی و توپوگرافی، مدل رقومی ارتفاع، اطلاعات دما و بارش پایگاه دادههای اسفزاری، تصاویر ماهوارهای)، هدف این مقاله بررسی تغییرات ویژگیهای هندسی لندفرمهای کارستی (دولین، تنگ، کانیون، دشت آهکی یا پولیه، هوم، غار و چشمه)، در ارتباط با اقلیم کواترنری (دما و بارش)، ارتفاع و گسل است. با بررسی تراکم و پراکندگی این اشکال، با توجه به عوامل اثرگذار بر کارست (اقلیم، ارتفاع و تکتونیک) میتوان نتیجه گرفت که هرچند تغییرات لندفرمهای کارستی، از برداری همانند ارتفاع، بهصورت بسیار تدریجی تبعیت میکند؛ ولی با در نظر گرفتن تغییرات دمایی، یخبندان، ریزشها و لغزشهایی که در مناطق مرتفع اتفاق میافتد، نمیتوان تغییرات برخی از لندفرمهای کارستی را بهطور قطعی به شرایط مطلوب یا نامطلوب انحلال نسبت داد. در تفسیر چنین لندفرمهایی باید پارادایم پالمسیست (چندنگارگی) مدنظر قرار گیرد. در تحول لندفرمهای کارستی، فرایندها غالباً بهصورت همسو عمل کردهاند و نمیتوان برای تغییر مرزهای کارستی-فیکاسیون کواترنری از منطق ریاضی استفاده نمود.