چهارچوبی برای سطح‌بندی متغیرهای حکمروایی خوب در توسعة پایدار مقصدهای گردشگری نمونة پژوهش: شهرستان میبد

نویسندگان

1 دانشیار مدیریت جهانگردی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

2 استادیار مدیریت جهانگردی، دانشکدۀ اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران

doi
10.22108/sppl.2020.123953.1520
چکیده

طرح مسئله: یکی از راههای تحقق توسعة پایدار، پیاده‌سازی حکمروایی خوب است. این مفهوم به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه و در استقرار و نهادینه‌سازی جامعة مدنی جایگاه ویژه‌ای دارد. توسعة گردشگری به‌طور مستقیم با گروههای مختلف اجتماعی در ارتباط است. از آنجا که این گروهها از منافع متفاوت و در بعضی مواقع متضادی برخوردارند، تحقق حکمروایی خوب در گردشگری برای دستیابی به توسعة پایدار اهمیت دوچندانی دارد.هدف: هدف این پژوهش، ارائة چهارچوبی جامع برای سطح‌بندی و درک اثرپذیربودن یا اثرگذاربودن هریک از متغیرهای حکمروایی خوب در تحقق توسعة پایدار گردشگری در شهرستان میبد است.روش پژوهش: نخست با مرور جامع پیشینة پژوهش و نظرخواهی از خبرگان، متغیرهای حکمروایی خوب شناسایی، و در ادامه، این متغیرها با بهره‌گیری از رویکرد مدل‌سازی ساختاری تفسیری، سطح‌بندی و تأثیرگذاری و تأثیرپذیری آنها مشخص می‌شود. درنهایت قدرت نفوذ و وابستگی هریک از متغیرها بررسی می‌شود. جامعة آماری این پژوهش را خبرگان دانشگاهی و متخصصان فعال در صنعت گردشگری شهرستان میبد تشکیل می‌دهند.نتایج: با توجه به یافته‌های پژوهش، متغیرهای «پاسخگویی، اجماع‌محوری (شکل‌گیری وفاق عمومی) و اثربخشی و کارایی» در سطح اول، متغیرهای «مشارکت، مسئولیت‌پذیری و حاکمیت قانون (قانونمندی)» در سطح دوم و متغیرهای «حقوق مساوی (عدالت) و شفافیت» در سطح سوم مدل طراحی‌شده قرار گرفتند. نتایج این پژوهش نشان داد «شفافیت» و «حقوق مساوی»، مؤثرترین متغیرها هستند که باید در مرکز توجه جدی مدیران قرار گیرند. این نتایج به سیاست‌گذاران کمک می‌کند برای به‌کارگیری مفهوم حکمروایی خوب به‌منظور دستیابی به توسعة پایدار گردشگری، مسیر مناسب‌تری را برگزینند.نوآوری: نوآوری پژوهش حاضر، طراحی مدلی یکپارچه برای سطح‌بندی متغیرهای حکمروایی خوب در توسعة پایدار گردشگری و تعیین اثرپذیربودن یا اثرگذاربودن این متغیرهاست.