تأثیر آموزش بازیدرمانی با مدل فیلیالتراپی بر مشکلات رفتاری کودکان شنوا و تابآوری مادران ناشنوای آنها
نویسندگان
1 گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای ویژه، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجفآباد، نجفآباد، ایران
doi
10.22108/ppls.2020.115652.1672چکیده
این پژوهش به منظور بررسی اثربخشی آموزش بازیدرمانی با مدل فیلیالتراپی بر مشکلات رفتاری کودکان و تابآوری مادران ناشنوا انجام شد. این پژوهش، یک مطالعه نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و گروه کنترل بود. در این پژوهش 30 نفر از مادران ناشنوا شرکت داشتند که به روش نمونهگیری در دسترس از انجمن خانواده ناشنوایان و کانون ناشنوایان استان اصفهان انتخاب شدند. آزمودنیها به دو گروه آزمایش و کنترل 15 نفری تقسیم شدند. گروه آزمایش در 8 جلسه در برنامه بازیدرمانی با مدل فیلیالتراپیشرکت کردند در حالی که به گروه کنترل هیچ آموزشی ارائه نشد. ابزار این پژوهش فهرست مشکلات رفتاری کودک آخنباخ و رسکورلا و مقیاس تابآوری کانر و دیویدسون بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شد. نتایج نشان داد که آموزش بازیدرمانی با مدل فیلیالتراپی اثر معناداری بر مشکلات رفتاری کودکان و تابآوری مادران ناشنوا داشت (001/0p <). بنابراین، آموزش برنامه بازیدرمانی با مدل فیلیالتراپی میتواند مشکلات رفتاری کودکان و تابآوری مادران ناشنوا را بهبود بخشد.