تأثیرآموزش علاقه اجتماعی بر سبکزندگی نوجوانان قلدر و قربانی
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه روانشناسی کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری روانشناسی کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
5 Associate Professor, School of Education and Psychology , Department of Assessment and Measurement, AllamehTabataba'i University, Tehran, Iran
doi
10.22108/ppls.2016.21517چکیده
هدف پژوهش ارزیابی تأثیر آموزش علاقه اجتماعی بر سبکزندگی نوجوانان قلدر و قربانی بود. پژوهش یک طرح نیمهآزمایشی با دو گروهآزمایشی و دوگروه کنترل و ارزیابی بهصورت پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری دوماهه بود.جامعهآماری را کلیه دانشآموزان پسر قلدر و قربانی مدارس متوسطه دورهدوم شهرابرکوه در سالتحصیلی 95-1394 تشکیل دادند. بهمنظور اجرای پژوهش، پس از انجام جامعهسنجی، از میان دانشآموزانی که براساس تحلیلنتایججامعهسنجی، تحتعنوان قلدر و قربانی طبقهبندی شده بودند، تعداد 40 نفر دانشآموز بهطور تصادفی بهعنوان نمونه گروه قلدر و نیز 40 نفر دانشآموز بهطور تصادفی بهعنوان نمونه گروه قربانیقلدری انتخاب شدند و هرگروه بهطور تصادفی در دو گروهآزمایشی و کنترل جایگزین شدند و پرسشنامه سبک زندگی کرن را در پیش آزمون تکمیل نمودند. گروههایآزمایش بهصورت جداگانه، بهمدت 12 جلسه (در هر هفته دو جلسه) در برنامه آموزش علاقهاجتماعیو گروهکنترل نیز در لیستانتظار برای دریافت آموزش قرار گرفتند. نتایج آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره درون-بینگروهیآمیخته نشان داد آموزش برنامهعلاقهاجتماعی در گروههای آزمایش در مقایسه با گروههای کنترل همتایخود، بهطور معناداری بهبود سبکزندگی را در مرحله پسآزمون و پیگیری داشتهاند. نتایج بیانگر این است افزایش علاقهاجتماعی سرآغازی بهسمت حرکت مثبت بوده و باعث میشود فرد سبکزندگی خود رابراساس اهداف همدلی، مسئولیتپذیری، همکاری و سهیمبودن شکل دهد و بنابراین به شکل موفقیتآمیزتری قادر به حل مشکلات خواهد شد.
