اثربخشی طرحواره درمانی بر تنظیم شناختی هیجان و کیفیت زندگی در افراد مبتلا به آسم

نویسندگان

1 گروه روان‌شناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران

2 گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

3 دانشجوی دکترای روان‌شناسی سلامت، گروه روان‌شناسی سلامت، واحد بین الملل خرمشهر- خلیج فارس، دانشگاه آزاد اسلامی، خرمشهر، ایران

4 گروه روان‌شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

doi
10.22038/mjms.2020.16987
چکیده

مقدمه: آسم از شایع‌ترین بیماری‌های مزمن است و عوامل روان‌شناختی بسیاری در بروز و وخامت آن دخیل هستند. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر تنظیم شناختی هیجان و کیفیت زندگی در افراد مبتلا به آسم بود.روش کار: روش پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه افراد مبتلا به آسم مراجعه کننده به کلینیک‌های آسم و آلرژی شهر بوشهر در سال 1398 بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری داوطلبانه تعداد 40 نفر از آنان انتخاب و در گروه آزمایشی و کنترل (هر گروه 20 نفر) قرار گرفتند. میانگین سنی نمونه‌ها 32/6 ± 5/29 سال بود. به منظور گردآوری اطلاعات از پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گرانفسکی و کرایج (2006) و کیفیت زندگی در بزرگسالان مبتلا به آسم توسط مارک و همکاران (1992) استفاده شد. گروه‌ آزمایشی تحت طرحواره درمانی (8 جلسه 90 دقیقه‌ای) قرار گرفتند؛ اما گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله­ای دریافت نکردند. داده‌ها با استفاده از آزمون آماری تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که طرحواره درمانی بر افزایش تنظیم شناختی هیجان و کیفیت زندگی افراد مبتلا به آسم اثربخش بود (05/0≥p).نتیجه گیری: باتوجه به نتایج به دست آمده، می‌توان از این درمان در جهت افزایش تنظیم شناختی هیجان و کیفیت زندگی افراد مبتلا به آسم بهره برد و از این راه به کاهش تنش برای بیماران مبتلا به آسم کمک نمود.