بررسی وضعیت مسکن در سکونتگاه‌های غیر رسمی و ارایۀ راهبردهای ساماندهی آنها نمونة موردی: سکونتگاه‌های واقع در حریم 5 تا 10 کیلومتری نیروگاه اتمی بوشهر

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه اصفهان

2 استادیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه اصفهان

3 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه اصفهان

doi
چکیده

مسکن به عنوان یکی از مهمترین نیازهای انسان است و تأمین مسکن مناسب برای انسان همواره از مشکلات اساسی پیشروی انسان و نیازهای اوست. امروزه با گسترش سریع شهرها و افزایش تقاضا برای مسکن، تأمین این نیازها با مشکلاتی روبرو است که باعث می­شود عده­ای از مردم با ایجاد مساکن غیر استاندارد و خارج از چارچوب قانون علاوه بر ایجاد سکونتگاه‌های غیر رسمی در مساکنی زندگی کنند که مطابق با اصول و استانداردهای شهرسازی نباشد. بنابراین بررسی مشکلات مربوط به مسکن در سکونتگاه­های غیر رسمی و برنامه­ریزی صحیح برای حل این مشکلات از مهمترین مسایل رویاروی مدیران شهری است. این پژوهش از نوع کاربردی و رویکرد حاکم بر آن توصیفی- تحلیلی است و 19 شاخص، شامل شاخص­های کمی و کیفی مورد بررسی قرار گرفته است. اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات میدانی و پرسشنامه و همچنین به روش اسنادی و کتابخانه‌ای گردآوری شده است. داده­ها و اطلاعات به دست آمده نیز با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج حاصل از پژوهش بیانگر آن است که یکی از دلایل اصلی ایجاد سکونتگاه­های غیر رسمی در حریم 5 تا 10 کیلومتری نیروگاه اتمی بوشهر اسکان افراد کم درآمد و فقیری است که به دلیل عدم توانایی برای تأمین مسکن به صورت قانونی و در چارچوب طرح جامع شهر، به ساخت و سازهای غیر رسمی در این محدوده اقدام نموده­اند. بنابراین، با توجه به روحیۀ مشارکت پذیری ساکنان این سکونتگاه­ها و امید به آیندۀ بهتر این سکونتگاه­ها بهترین راهکار برای کاهش مشکلات و بهبود وضعیت سکونتگاه­ها ایجاد هماهنگی بین سازمان­های مختلف و مسؤول شبکۀ زیر ساختی و تشویق و ترغیب ساکنان به همکاری برای حل مشکلات این سکونتگاه­هاست.