تأثیر هشت هفته تمرین هوازی غیرتداومی بر عامل رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) و اندوستاتین سرم در رتهای نر مبتلا به بیماری عروق کرونر
نویسندگان
1 نویسندة مسئول: گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 گروه فیزیولوژی ورزشی، پردیس بینالمللی کیش دانشگاه تهران، کیش، ایران
3 گروه فیزیولوژی ورزشی، پردیس بینالمللی کیش دانشگاه تهران، کیش، ایران.
4 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jsb.2020.238835.1188چکیده
مقدمه: تمرینات هوازی، شبکۀ مویرگی را در قلب و عضلات اسکلتی گسترش میدهد.هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین هوازی غیرتداومی بر عامل رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) و اندوستاتین (ES) سرم در رتهای نر مبتلا به بیماری عروق کرونر است.روش پژوهش: آزمودنیها30 سر رت نر ویستار سالم دوماهه بودند که به سه گروه تمرین هوازی غیرتداومی مبتلا به بیماری عروق کرونر، گروه کنترل مبتلا به عروق کرونر و گروه کنترل سالم تقسیم شدند. پس از بیمار کردن 20 سر از رتها با داروی ایزوپروترنول، 10 رت گروه تجربی به مدت هشت هفته روی تردمیل تمرین هوازی غیرتداومی انجام دادند و گروه کنترل بیمار (10=n) و گروه کنترل سالم (10=n) هیچ تمرینی انجام ندادند. 72 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرینی، بهمنظور اندازهگیری شاخصهای عامل رشد اندوتلیال عروقی و اندوستاتین سرم از آزمودنیها خونگیری بهعمل آمد و از آزمون آنالیز واریانس یکطرفه با آزمون تعقیبی شفه برای مقایسۀ میانگین متغیرها بین گروههای مورد بررسی استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد تمرین هوازی غیر تداومی توانسته عامل رشد اندوتلیال عروقی خون رتهای مبتلا به بیماری را نسبت به گروه کنترل سالم و بیمار افزایش دهد (01/0=P)، درحالیکه در میزان اندوستاتین گروه تمرین با گروههای کنترل تفاوتی مشاهده نشد (P>0.05).نتیجهگیری: از نتایج حاضر میتوان نتیجه گرفت از تمرینهای هوازی غیرتداومی نیز میتوان در توانبخشی بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر استفاده کرد و در فرایند آنژیوژنز مؤثر است.