پیوندزنی سطح یک نوع الیاف نایلونی با استفاده از مخلوط دو مونومر اکریلیک و بهینهسازی پارامترهای مربوطه توسط یک نرمافزار متداول طراحی آزمایش
نویسندگان
1 فردوسی مشهد
2 فردوسی مشهد
doi
10.22067/fum-mech.v31i1.84217چکیده
زیست رسوبگذاری دریایی به تجمعی از انواع ارگانیسمها برسازههای فرورفته در آب دریا گفته میشود. این پدیده اثرات مخربی بر سازههای شناور در آب مانند کشتیها، قفسهای پرورش ماهی و غیره دارد. بهمنظور کاهش رسوبگذاری زیستی بر روی الیاف یک نوع نایلون، مخلوط دو مونومر اکریلیک، 2 - هیدروکسی اتیل متاکریلات و متیل آکریلات به روش پیشتابش و در شرایط مختلف بر روی الیاف فوق پیوند زده شد. سپس پارامترهای درصد پیوندزنی و درصد هومو-کو پلیمر با تغییر متغیرهای عملیاتی مانند دمای واکنش (℃۹۰-۶۰)، زمان واکنش h) ۴-۱)، زمان پیشتابش min) ۴۰-۱۰) و غلظت آغازگر (۹-۳%) اندازهگیری شده و با مقادیر محاسبه شده توسط یک نرمافزار متداول طراحی آزمایش (®Design-expert) مقایسه گردیده و نتایج مورد بحث قرار گرفتند. جهت بهینهسازی نتایج توسط نرمافزار و بررسی اثر متقابل متغیرهای فوق جهت پیشبینی پارامترهای مذکور، از روش پاسخ سطح و طراحی نقاط مرکزی با استفاده از ۴ متغیر و ۲ سطح پاسخ استفاده شد. افزایش زمان تابش و غلظت آغازگر باعث افزایش درصد پیوندزنی به دلیل افزایش مراکز فعّال بر سطح الیاف شدند. به کمک تحلیل جدول آنالیز واریانس و مقدار متغیر p-valuee با بازه اطمینان ۰۵/۰، پارامترهای مهم در مدل به ترتیب اهمّیّت، دمای واکنش، زمان واکنش، زمان پیشتابش و غلظت آغازگر تشخیص داده شدند. همچنین صحت آماری نتایج بهدستآمده به کمک مقادیر متغیرهای آماری مانند ضریب مشخصهسازی ( ۹۶٪)، ضریب مشخصسازی تنظیم شده (۹۳٪) و تناسب دقّت (۳۰۲/۳۰) مورد تأیید قرار گرفتند. در شرایط بهینه معرفی شده توسط نرمافزار، مقادیر پیشبینیشده توسط مدل پیشنهادی نرمافزار عبارت بودند از درصد پیوندزنی، ۵۹/۳۸ و هومووکوپلیمر ۴۲/۴۳ در صد که با مقادیر تجربی به ترتیب ۸۹/۳۷ و ۹۸/۴۲ درصد تطابق مناسبی داشتند. همچنین دو معادله جهت پیشبینی مقادیر پارامترها با تغییر متغیرهای مورد مطالعه توسط نرمافزار ارائه گردیدند.