ظرفیت سنجی فرم محلات بر اساس الگوی شهر فشرده مطالعه موردی: شهر بابلسر
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
3 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
10.22034/jsc.2018.88231چکیده
از موضوعات اساسی در راستای نیل به توسعه شهری پایدار شناخت الگوی کالبدی شهر و تلاش برای دستیابی به فرم شهری مطلوب است. هدف این مطالعه سنجش ظرفیت فرم محلات بر مبنای الگوی فشرده است. روش پژوهش به لحاظ ماهیت از نوع توصیفی-تحلیلی و به لحاظ هدف از نوع کاربردی میباشد. بهمنظور گردآوری اطلاعات از بلوکهای آماری سال 1390 مرکز آمار ایران استفادهشده است. برای استخراج و طبقهبندی اطلاعات این پژوهش از نرمافزار (GIS) بهره گرفتهشده است. از روش آنتروپی برای تعیین میزان اختلاط محلات 22 گانه شهر استفادهشده است، و بهمنظور رتبهبندی فرم محلات از روش کوپراس (COPRAS) استفاده شد. نتایج نشان میدهد که شاخصهای اصلی مرتبط با فرم فشرده از وضعیت مطلوبی در محلات شهرک ساحلی، شهرک دانشگاه، شهرک آزادگان و نخستوزیری برخوردارند و این محلات از شرایط مساعدتری برای پیادهسازی الگوی فشرده برخوردارند، ولی محلههایی مثل بیبیسرروزه که مقدار Qj بهدستآمده بیشترین اختلاف را با سایر محلات دارد از کمترین پتانسیل و ظرفیت لازم برخوردار است. طبق نتایج الگوی رشد در اکثر محلات، فرم پراکندهای را نشان میدهد که در صورت توجه به مزایای فرم فشرده و در سایه برنامهریزی صحیح و مدیریت کارآمد، میتواند پایداری بیشتری را برای محلات ایجاد نماید.
