رابطۀ دینداری و امید به آینده در بین دانشجویان دانشگاه یزد
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطۀ دینداری و امید به آینده در بین دانشجویان دانشگاه یزد انجام شده است. روش: روش مورد استفاده در این تحقیق، توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری مورد مطالعه، دانشجویان دانشگاه یزددر سال تحصیلی 94-93 بودند که 374 نفر از آنها با روش نمونهگیری طبقهای تصادفی انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. آزمون امید به آیندۀ اسنایدر و همکاران(1991) و آزمون محققساختۀ دینداری بر اساس الگوی گلاک و استارک (1968)به عنوان ابزار تحقیق مورد استفاده قرار گرفتند. یافتهها: نتایج نشان داد بین دینداری دانشجویان و امید به آینده در آنها رابطۀ مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین ابعاد اعتقادی، عاطفی، پیامدی و دانشی، با امید به آینده، رابطۀ مثبت و معناداری داشتند؛ ولی بُعد مناسکی با امید به آینده رابطۀ معناداری نداشت. نتیجهگیری: افزایش سطح دینداری دانشجویان به تقویت امید به آینده در بین آنها منجر میشود و لازم است از این پتانسیل برای افزایش امید به آینده دانشجویان استفاده شود
