جرم، رسانه و جرمشناسی انتقادی
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی: واحد تهران مرکز، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکده حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی: واحد تهران مرکز، تهران، ایران
doi
10.48308/jlr.2024.234343.2651چکیده
جرمشناسی انتقادی از ابتدای تأسیس خود، نقش رسانههای گروهی در تعریف، نمایش، کنترل اجتماعی و تحلیل جرم را مورد بررسی قرار داده است. بر این پایه، تمرکز جرمشناسی انتقادی بر موضوعاتی مانند رسانه، فرهنگ، آداب و رسوم و غیره، منجر به ایجاد زیرشاخهای به نام جرمشناسی فرهنگی در این حوزه مطالعاتی شده است. جرمشناسی فرهنگی که مهمترین مسایل خود را به موضوعاتی مانند جرم به عنوان فرهنگ، فرهنگ به عنوان جرم، بازنمایی رسانهای از جرم و کارناوال جرم متمرکز کرده است، حقیقت جرم و فرآیند جرمانگاری را نتیجه رویههای رسانهای میداند. بر این اساس، رفتارهای خاص، ابتدا مورد جرمانگاری رسانهای قرار میگیرند و سپس، گفتمان رسمی نهادهای عدالت کیفری نیز این فرآیند را به رسمیت میشناسد و تدابیر لازم برای جرمانگاری رسمی را بررسی میکند. بنابراین، یکی از یافتههای مهم این پژوهش، این است که در راستای رویکردهای جرمشناسی فرهنگی، میتوان رسانهها را آغازگر فرآیند جرمانگاری غیررسمی و تسهیلکننده فرآیند جرمانگاری رسمی دانست.