فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: تاثیر تمرین اختیاری پیچیده بر بیان ژن‌های مرتبط با نکروپتوز و التهاب در هیپوکامپ و عملکرد حافظه فضائی موش‌های مدل آلزایمر به خوبی مشخص نیست. روش پژوهش: 24 سر موش ویستار نر (4-6 هفته‌ای) به طور تصادفی در سه گروه شامل کنترل-سالم، کنترل-آلزایمر و تمرین پیچیده-آلزایمر تقسیم شدند. پس از القای AD از طریق تزریق STZ به بطن مغز و تأیید ابتلا با استفاده از تست شاتل باکس (دو هفته بعد از تزریق)، تمرین پیچیده-آلزایمر به مدت دوازده هفته انجام شد. بررسی ضخامت و چگالی نرونی بخش CA1 هیپوکامپ با مطالعه هیستوشیمی و سنجش بیان ژن‌های RIPK1، MLKL و TNFR1 هیپوکامپ به روش PCR انجام شد. داده‌ها با استفاده از آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی مقایسه شدند. یافته‌ها: در گروه کنترل-آلزایمر، چگالی نرونی و ضخامت نرون‌های هرمی در ناحیه CA1 هیپوکامپ کمتر و زمان عملکرد در حافظه فضائی، زمان رسیدن به واماندگی و بیان ژن‌های RIPK1، MLKL و TNFR1 بیشتر از گروه کنترل-سالم شد (05/0>P). در گروه تمرین پیچیده-آلزایمر با وجود مشاهده روند اصلاح در تمام متغیرها (مشاهده تفاوت معنی‌دار نسبت به گروه کنترل-آلزایمر)، هنوز تفاوت معنی‌داری نسبت به گروه کنترل-سالم باقی بود (05/0>P). نتیجه‌‌گیری: القای آلزایمر موجب افزایش احتمال بروز التهاب و نکروپتوز در هیپوکامپ و کاهش عملکرد شناختی و بدنی موش ها می‌شود و تمرین اختیاری پیچیده با وجود دارا بودن اثرات اصلاحی قابل ملاحظه، قادر به فرونشاندن کامل این اثرات سوء آلزایمر نمی‌باشد. بااین‌حال، به دلیل کمبود شواهد و وجود محدودیت‌های تحقیقی، همچنان نیاز به بررسی های بیشتر باقی است.