آسیب شناسی اختیارات مالی اقتصادی وصی منصوب ولی قهری در فقه و حقوق ایران
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیأت علمی، گروه حقوق، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران
2 دانشجوی دکتری رشته حقوق خصوصی، گروه حقوق، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران
3 استادیار و عضو هیأت علمی ، گروه حقوق، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران
doi
10.22034/ejs.2022.341844.1233چکیده
زمینه و هدف: اختیارات مالی و اقتصادی وصی منصوب از طرف ولی قهری شامل اختیار اداره اموال و انجام فعالیتهای اقتصادی و بازرگانی از موضوعات مهمی است که همواره محل بحث و نظر بوده است. هدف مقاله حاضر بررسی موضوع مورد اشاره در فقه و حقوق ایران است. مواد و روشها: مقاله حاضر توصیفی تحلیلی، نوع تحقیق نظری و از روش کتابخانهای در جمعآوری اطلاعات استفاده شده است. ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است. یافتهها: در فقه و حقوق ایران، وصی دارای اختیارات متعددی مانند تصرف در اموال، پرداخت هزینهها و انفاق صغار و محجورین، تجارت، حفظ و اداره ترکه شامل مهر و موم، تحریر و تقسیم ترکه میباشد. وصی مکلف است در چارچوبی که موصی برای شخص وصی معین و مشخص نموده است عمل نماید و در غیر این صورت ضامن میباشد. نتیجه: در بسیاری از موارد مانند معاملات وصی، قانونگذار حکم صریحی در مورد اختیارات مالی وصی ندارد و با ملاک نظر از مواد مرتبط به قیم و قیمومت راجع به وصی نیز قابل اجرا تلقی میشود. پیشنهاد میشود قانونگذار در قوانین مدنی و امور حسبی وظایف و اختیارات وصی را در مورد امور مالی بیان نموده و به ذکر آنها بپردازد ضمانت اجراهای مناسبتری نیز نسبت به وصی راجع به اداره اموال مولیعلیه لحاظ گردد و دادستان نیز بهعنوان نماینده مردم و مولیعلیه نقش پررنگتری راجع به امر وصایت بخصوص راجع به اموال محجورین و نظارت بر آن داشته باشد.