فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی روان­درمانی پویشی فشرده کوتاه‌مدت و درمان هیجان­مدار بر ناگویی خلقی، تنظیم هیجانی و سرمایه روانشناختی در زنان خیانت دیده انجام شد. روش کار پژوهش حاضر نیمه­آزمایشی با طرح پیش­آزمون-پس­آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری سه ماهه بود. از جامعه زنان آسیب­دیده از خیانت همسر مراجعه­کننده به کلینیک­های روانشناسی منطقه 1 شهر تهران در شش­ماهه دوم سال 1399، تعداد 45 نفر به شیوه هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده­های پژوهش شامل پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران (2001)، پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو (۱۹۸۶)، پرسشنامه سرمایه‌های روان‌شناختی لوتانز (٢۰۰۷) و پرسشنامة خیانت زناشویی ینیسری و کوکدمیر (2006) بود. داده­ها با بهره­گیری از تحلیل واریانس آمیخته تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نتایج تحلیل واریانس نشان داد که هر دو درمان روان­درمانی پویشی فشرده کوتاه‌مدت و درمان هیجان­مدار بر بهبود ناگویی خلقی، تنظیم هیجانی و سرمایه روانشناختی در زنان خیانت دیده اثربخش بودند و پایداری این تأثیر در مرحلة پیگیری در هر دو مداخله بود. نتایج آزمون تعقیبی توکی نشان داد که تأثیر مداخلة روان­درمانی پویشی فشرده کوتاه­مدت بر سرمایه روانشناختی در زنان آسیب­ دیده از خیانت زناشویی بیشتر از مداخلة درمان هیجان­مدار است. در حالی که درمان هیجان­مدار نسبت به روان­درمانی پویشی فشرده کوتاه­مدت تاثیر بیشتری بر بهبود ناگویی خلقی و تنظیم هیجانی دارد. نتیجه­گیری هر دو مداخله روان­درمانی پویشی فشرده کوتاه‌مدت و درمان هیجان­مدار در بهبود ناگویی خلقی، تنظیم هیجانی و سرمایه روانشناختی در زنان خیانت دیده اثربخش هستند. لذا آگاهی زوج‌درمانگران، مشاوران، روانشناسان و سایر متخصصان از این درمان­ها می‌تواند در کاهش خیانت زناشویی و طلاق زنان کمک‌کننده باشد.