فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: تأثیر نوع فعالیت ورزشی بر برخی سازوکار‌های شناختی در بیماران مبتلا به آلزایمر (AD) هنوز به‌خوبی شناخته نشده است. ازاین‌رو هدف تحقیق حاضر مقایسۀ اثر تمرین تناوبی شدید (HIIT) و تمرین در محیط غنی‌سازی‌شدة حرکتی (MEEA) بر بیان پروتئین‌های لپتین و عامل تغذیه‌کنندة مشتق از مغز (BDNF) در بافت هیپوکامپ موش‌های صحرایی مبتلا به آلزایمر بود.روش پژوهش: در این تحقیق تجربی 24 سر موش صحرایی مبتلا به AD به گروه‌های 1. کنترل AD، 2. گروه HIIT و 3. گروه MEEA تقسیم شدند. گروه شم (Sh) برای بررسی اثر جراحی و تزریق سالین و گروه کنترل سالم (HC) برای بررسی اثر القای AD در نظر گرفته شد. گروه HIIT به مدت هشت هفته، پنج جلسه در هفته و هر جلسه در 9 تناوب 90 ثانیه‌ای با شدت 85 درصد سرعت بیشینه به تمرین پرداختند و گروه تمرین MEEA در قفس‌های ویژة غنی‌شدة حرکتی قرار گرفتند. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آزمون آنالیز واریانس یکراهه همراه با آزمون تعقیبی توکی استفاده شد (P≤0.05).یافته‌ها: نتایج نشان داد در گروه AD، سطوح BDNF (P=0.001) پایین‌تر و سطوح لپتین (P=0.001) بالاتر از گروه HC بود. در گروه HIIT سطوح لپتین (P=0.005) پایین‌تر و سطوح BDNF(P=0.019) بالاتر از گروه AD بود. اختلاف معناداری در لپتین(P=0.72) و BDNF(P=0.65) بین دو گروه تمرینی مشاهده نشدنتیجه‌گیری: به‌نظر می‌رسد HIIT و MEEA هر دو در بهبود نروتروفین‌ها و سوخت‌وساز هیپوکامپ مؤثرند، اما تأثیر تمرین تناوبی شدید به‌دلیل سازگاری ناشی از فعالیت ورزشی مطلوب‌تر است.