تأثیر شش هفته دویدن روی نوار گردان بر بیان ژن مسیر JAK1/STAT3 در عقده‌های قاعده‌ای موش‌های صحرایی دیابتی نوع 1

نویسندگان

1 نویسندۀ مسئول، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.

3 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.

doi
10.22059/jsb.2023.357588.1583
چکیده

مقدمه: مسیر علامت‌دهی JAK/STAT مسیر مهمی است که توسط سایتوکاین‌ها استفاده می‌شود و فعال‌سازی بیش‌ازحد آن می‌تواند به بیماری‌های مختلفی منجر شود. این مسیر علامت‌دهی برای هموستاز طبیعی ضروری است و هنگامی‌که بد تنظیم شود در توسعۀ چاقی و دیابت مشارکت می‌کند. هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر شش هفته تمرین دویدن استقامتی روی بیان ژن‌های مسیر JAK1/STAT3 در عقده‌های قاعده‌ای موش‌های صحرایی دیابتی بود. روش پژوهش: در این تحقیق که به روش تجربی انجام گرفت 40 سر موش صحرایی نر به‌طور تصادفی به چهار گروه سالم، ورزش، دیابت و دیابت+ورزش تقسیم شدند. دیابت با یک بار تزریق داخل‌صفاقی استرپتوزوتوسین به مقدار 50 میلی‌گرم/ کیلوگرم وزن بدن القا شد. برنامۀ تمرینی استقامتی به‌صورت تدریجی پنج جلسه در هفته به مدت شش هفته اجرا شد. هفتۀ اول با سرعت 10 متر در دقیقه به مدت 10 دقیقه شروع شد و تا هفتۀ ششم به‌سرعت 18 متر در دقیقه به مدت 30 دقیقه رسید. 48 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرین موش‌ها بی‌هوش شده و بافت مغز برای جداسازی عقده‌های قاعده‌ای از جمجمه خارج شد. بافت خارج‌شده برای اندازه‌گیری بیان ژن به روش qPCR استفاده شد. از آنوای یکطرفه و آزمون تعقیبی LSD برای بررسی تفاوت بین گروه‌ها استفاده شد. سطح معنا‌داری کوچک‌تر از 0.05 در نظر گرفته شد. یافته‌ها: القای دیابت نوع 1 تغییری در بیان ژن‌های JAK1/STAT3 عقده‌های قاعده‌ای به‌وجود نیاورد (P>0.05). اجرای برنامۀ ورزشی استقامتی موجب کاهش مقادیر بیان ژن‌های JAK1 (P=0.009) و STAT3 (P=0.002) در مقایسه با گروه دیابت شد. این کاهش از روند مشابهی برای هر دو ژن برخوردار بود. نتیجه‌گیری: در تحقیق حاضر شش هفته دویدن استقامتی روی نوار گردان با شدت متوسط موجب کاهش بیان ژن‌های مسیر JAK1/STAT3 شد. ازاین‌رو می‌توان این پروتکل ورزشی را به‌عنوان یک ابزار غیردارویی و بدون عوارض جانبی برای مهار این مسیر در بیماری دیابت برای حفاظت از نورون‌های عقده‌های قاعده‌ای پیشنهاد کرد.